Joanna szuka inspiracji...

Nieobecna. Usprawiedliwiona?

2011-06-24T17:52:00.000+02:00

Wakacje!!! Pomimo odchowania dziecka - uwielbiam ten czas!! I nie chodzi tu bynajmniej o urlop, tylko o ten dziwny spokój wokół... Ale nie w moim mieszkaniu! Tu atmosfera bardzo gorąca - glazurnik już trzeci (i zapewniłam go, że ostatni, bo kończymy współpracę) zdejmował kafelki. Bo życzyłam sobie równo! I w pionie i w poziomie. I żeby fugi miały jednakową szerokość wszędzie! Dziwna jestem , prawda? Mało tego pouczałam na jaki klej kłaść, i że 'mokre' miejsca zabezpiecza się folią w płynie, i że na wilgotne ściany nie kładzie się glazury. Wszystkie rozumy pozjadałam, doktorat zrobiłam z remontowania mieszkania, a on wie i tak lepiej, bo już od 20 lat t a k robi i jeszcze nikomu nic nie odpadło (?).
Teraz łazienka jest w modnej szarości betonu. Niektórzy nawet specjalnie takie zabiegi robią i pozostawiają ją na takim etapie ;))

Jakość zdjęć fatalna :( Ciężko utrzymać aparat, kiedy człowiek telepie się ze zdenerwowania.
Pies też ;))
Chyba napiszę osobny post nt. roli psa w remoncie mieszkania ;)) A Bankiś sam wypowie się na swoim blogu ;))

Czasami, na sekundę zaglądam do blogowego świata, ale już nie pozostaje mi czasu na komentarze, wybaczcie :)
I do następnego razu, może będzie optymistyczniej?

A u mnie już LATO!

2011-05-08T23:48:00.001+02:00

Bez obawy - będzie jeszcze wiosna ;)
Kwiat wykonany przez Kaprysię na pewno jest letni, ale nie temperaturą ;)) Ma cudowny gorący kolor, ktorego nie oddało żadne zdjęcie - szkoda, ale uwierzcie mi na słowo.
Kaprysia wieki temu przedstawiła swoją bibliotekę - niebywale wspaniałą, a także zaprezentowała swój gust literacki (jest czego zazdrościć :)) - często w swoich postach zachęca do czytania recenzując swoje lektury.
Moje książki to 'zbieranina' - z mężem mamy odmienne upodobania, czytamy co innego, ale wspólnie kupujemy i pochłaniamy przewodniki  oraz pogłębiamy wiedzę zawodową, stąd dużo miejsca zajmują fachowe lektury obowiązkowe ;))
Z moich fascynacji literackich mogę polecić Nadżiba Mahfuza i jego trylogię "Opowieści starego Kairu", tym ciekawszej, że jej akcja toczy się w okresie walki Egiptu o niepodległość na początku XX wieku.
Kiedy J.M. Cotetzee otrzymał literackiego Nobla w 2003r. zwrócił uwagę pwenie nie tylko moją na to, co tworzy. "Wiek żelaza" i "Hańba" to niezaprzeczalne dzieła i jak ktoś określił "śmiertelnie prawdziwe", smutne, ciężkie, ale czasami mam ochotę na coś tak mocno poruszającego.
Polubiłam Doris Lessing - jej "Trawa śpiewa" nie jest książką z rodzaju 'do czytania w pociągu' , chociaż pozornie wydaje się, że jej zakończenie znamy od pierwszego zdania.   Po "Trawie..." zaczęłam kupować kolejne i kolejne pozycje Lessing, część leży i czeka (np.autobiografia) na swój czas.
Po "Listach na wyczerpanym papierze" A.Osieckiej i J.Przybory zapragnęłam czytać ich osobno, dlatego już połknęłam "Czytadła. Gawędy o lekturach" Osieckiej, czekam na zamówione jej "Rozmowy w tańcu" oraz jego "Przymkniete oko opaczności" (tak - opacznoścj! ;))
Co jeszcze czeka? "Zagubiony w Chinach" J.M.Troosta, "Zaklinacz psów" o Cesarze Millanie
Chciałabym przeczytać o o Siostrze Małgorzacie "Generał w habicie"
A czego na pewno nie otworzę? Książek o dietach ;) Nie żebym miała idealną figurę, ale nie wierzę w skuteczność metod "dla wszystkich", nie wierzę w mody na odchudzanie i rozbuchany marketing wokół nich.
Nie przeczytam nic o wampirach ;) I na pewno J.T.Grossa.
Jak zauważycie zbieram książki o fotografowaniu - chyba bardziej dla autorów i ich historii, niż wyniesienia jakiejś wyjątkowej wiedzy o technice. No i dla pokazanych tam zdjęć :)
Cieszę się, że wśród moich znajomych nikt nie boi się pożyczania książek - wędrują one z rąk do rąk, jedna może być czytana przez wiele osób - i o to chodzi! Polecamy sobie, recenzujemy, potem dyskutujemy... Tylko przez to zaniżamy statystykę polskiego czytelnictwa ;)) No cóż, nastały ciężkie czasy  - masy książek, wielkie księgarnie, a ceny obłędne.
Niech żałują ci, co nie przeżyli prawdziwego kiermaszu książek pod Pałacem Kultury. To se ne wrati.
Takiej atmosfery nie ma już nigdzie. A może tylko mi się tak zdaje, bo byłam małą dziewczynką i rozmawiałam z Janem Brzechwą?

Jak większość, marzę o pokoju-bibliotece, gdzie każda książka będzie miała swoje miejsce. Dziś wygląda to tak - bałagan, kilka rzędów, poziomów, warstw...

Ogromnie podobają mi się miejsca, gdzie można posiedzieć, wypić herbatę, kawę i sięgnąć po książkę.
Książki w pralniach samoobsługowych? Czemu nie? Popatrzcie jak to wygląda w Kopenhadze:
http://www.thelaundromatcafe.com/

http://www.facebook.com/album.php?aid=77120&id=26187906668

Tradycyjnie może też być super, a przede wszystkim - bliżej:
Numery i litery w Warszawie
a wszystko zaczęło się od Czułego :)
Najnowsze miejsce to Opasły tom w miejscu PIWu
A co z bibliotekami? Na szczęście są!!! Trzymają się i oby jak najdłużej :))

Słowo wyjaśnienia:
Moją dłuższą nieobecność spowodowały sprawy rodzinne. W najbliższym czasie czeka nas jeszcze remont mieszkania - tak poważny, że czasowo przeniesiemy się do mojego taty i tylko od pana Mietka- fachowca odpowiedzialnego za całe zamieszanie zależeć będzie kiedy wrócimy ;)) Będę, tak jak dotychczas zaglądać do Was, może uda się zostawić drobny komentarz? Trzymajcie się ciepło i do zobaczenia :)

A kuku!!!

2011-02-16T01:05:00.000+01:00

Ferie trwają w najlepsze (oczywiście w zależności od regionu), mróz i słońce trzymają, więc pozostaję przy zdjęciach z nart.

Fajnie być maluchem ;))

A odnośnie tytułu poprzedniego posta ("Bardzo zajęci rodzice...") - wykrakałam...

Mimo, że moje dzicko do małych nie należy, to potrafi znaleźć zajęcie matce ;)

Tym razem chodziło o życiową decyzję - wyprowdzkę z domu! Tempo szykowania lokum, które będzie zajmował jeszcze z 2 kolegami z uczelni , było zawrotne - biorąc jeszcze pod uwagę zakres robót i termin. Może nie wszystko już jest, ale młodzi są zadowoleni i na drobiazgi nie zwracają uwagi.

Teraz najbardziej tęskni... Bankiś ;)) My rodzice, wiemy co się dzieje - a poza tym słyszymy się bardzo często, wpadamy, ale rudzielec chodzi i szuka po kątach swojego idola. Może czas, aby też złożył wizytę? Tylko co zrobimy jeśli zechce zostać?

Arteco bardzo dziękuję za wyróżnienie, o którym napiszę kolejnym razem :))

Kaprysi również coś winna jestem ;)) Proszę o wyrozumiałość :)

Bardzo zajęci rodzice...

2011-01-23T23:00:00.000+01:00

Kiedy niektórzy szusują

lub porzucają narty

aby oddać się blogiemu lenistwu

rodzice muszą ciężko pracować :)

(to tylko wyjątek potwierdzający regułę ;))

Dla takiego uśmiechu warto się pomęczyć!

Moje dorosłe dziecko, dzięki któremu zaczęliśmy wyjeżdżać w góry na ferie, a potem z barku zajęć podjęliśmy trud nauki narciarstwa w wieku dojrzałym - niestety - jeździ już ze swoim towarzystwem.

Teraz mamy pretekst do zimowych wakacji - narty są dodatkiem do atmosfery panującej na stoku - luzu, ogólnej radości, dobrego jedzenia i niezłych napitków. Być może kiedy zostaniemy obdarzeni wnukami przyjmiemy rolę 'wyciągów', a może nawet przyłożymy się więcej do techniki, aby nie odstawać?

I coś niebywalego, co jeszcze udało mi się zaobserwować przez kilka dni - niezależnie od wieku dzieci są spokojne - nie płaczą, nie histeryzują, nie ciskają się, nie krzyczą - niezależnie czy to jest stok, wyciąg, czy bar... Może to słońce takie cuda czyni?

Inwersja pogodowa - co to takiego?

2011-01-19T22:48:00.000+01:00

Kiedy w ślicznym, kolorowym miasteczku nic nie widać w oparach mgły...

Kiedy resztki śniegu ledwo się trzymają (jest ok.+2'C)...

Kiedy w dzień jest, jak późnym popołudniem...

Kiedy ludzie przemykają szybko, aby schować się w domach...

... lub posiedzieć w ciepłej cukierni,

a co bardziej zapaleni i naiwni jadą mimo wszystko pod wyciąg,

którym wznoszą się ponad gęste chmury (?), mleko (?).

W nagrodę otrzymują słońce, ciepło (nawet do +8)

i wyjątkowe widoki. To jest właśnie moja definicja inwersji w pogodzie ;)
Pierwszy raz doświadczyłam czegoś podobnego i gdyby nie bezpośrednia telewizyjna relacja ze szczytu, która sprawiła, że ruszylismy w góry - przenigdy nie uwierzyłabym, że tam może być t a k a pogoda :)

Poniższe zdjęcia zrobiłam sobie sama - nie żeby nie było chętnych do przejęcia aparatu, ale tylko ja potrafię siebie tak wykadrować, aby nie było nic widać ;))

Świat jest piękny :))

2011-01-18T00:22:00.004+01:00

Po siedmiu godzinach jazdy samochodem, kiedy do domu pozostaje jeszcze kilkaset kilometrów -
t a k i widok ... orzeźwia ;))

A jakby jednej było mało - są DWIE !!!
To zjawisko trwało i trwało... Może dlatego, że nie mogliśmy zatrzymać się jadąc od jednej do drugiej, a potem do jeszcze następnej - czuliśmy się jak łowcy tęcz ;) Kolejne relacje z krótkiego zimowego wypoczynku już jutro :)

Ale to nie widoki są powodem mojej radości życia, lecz Intuicja, Madrość, a nade wszystko WIELKIE SERCE pewnej bardzo skromnej OSOBY :) Ja też Ci dziękuję Moniko!!!

Dziewczyna...

2011-01-05T01:12:00.001+01:00

o której wspominałam w poprzednim poście

Pierwotnie kompozycja wyglądała tak, jak powyżej, jednak zbliżenie wydawało mi się ciekawsze...
Do czasu ;) Bo zabrakło pewnego konteksu, opowieści całej sytuacji: Kilka kobiet całkowicie zasłonietych przed natrętnym wzrokiem turystów i młoda dziewczyna, która i chce i może pokazywać piękną twarz . I jeszcze z boku liście palm, za którymi czyhałam z aparatem ;))

Być może jest to...

2011-01-04T01:11:00.000+01:00

... najlepsze zdjęcie zrobione przeze mnie w 2010 roku.

Być może...
Spotkałam tego chłopca na egipskim parkingu pełnym turystycznych autokarów. Nie był nachalny - nie zaczepiał i nie biegał za ludźmi, jak inni jego młosi i starsi koledzy. Stał, czekał... Zamyślony i zapatrzony... Nie zauważył mnie, a może nikogo nie widział?

Czy zauważyliście, że zabytki - budowle, ruiny - na wszystkich zdjęciach wyglądają podobnie? Może różnić je kąt patrzenia, światło, ludzie na pierwszym planie lub obok, ale w sumie trzeba nieźle nagimnastykować się, aby pokazać w ciekawy sposób np. Wawel.
Fotografowanie ludzi jest trudne. Jest kilka sposobów, aby sobie to ułatwić, ale często wiąże się to z koniecznością poświęcienia więcej czasu na zdjęcie. Nie ukrywam, że ja 'strzelam fotki' w biegu, z zaskoczenia. Kiedy ktoś pozuje za pieniądze, a tak często zdarza się to m.in w Egipcie, Tunezji, Maroko - robię zdjęcie, bo wiem, że jest to dla niego forma zarobku, że za to 1 euro czy dolara może wyżywić rodzinę, że nie wyciąga ręki, jak żebrak, ale nie jestem nigdy zadowolona z efektu: wzrok skierowany prosto w obiektyw i sztuczny uśmiech, to nie to ;)
Chciałam pokazać jeszcze jedno zdjęcie zrobione z ukrycia - tym razem dziewczynki, ale blogger zbuntował się i nie chce już mi dodawać więcej obrazów. No cóż - do następnego razu :)

Już za chwieczkę, już za momencik...

2010-12-31T01:48:00.000+01:00

mniej lub bardziej oficjalnie - w domu, z przyjaciółmi, rodziną, na balach czy na ulicach wejdziemy w 2011 rok.

Wszystkim życzę, aby był lepszy i spokojniejszy, aby spełniły się plany i marzenia, aby był rokiem wyjątkowo szczęśliwym dla Was i Waszych najbliższych :)

Przed...

2010-12-21T23:43:00.000+01:00

Świętami :)
Od zeszłego roku do tradycyjnych wypieków dołączyłam pierniczki. Miałam nadzieję je polukrować, ale widzicie na czym się zakończyło ;) Powiem krótko: to jest wyższa szkoła jazdy! I nie chcąc zmarnować czasu i atłasu po kilku próbach porzuciłam ten fantastyczny pomysł.
Same ciasteczka są rewelacyjne w smaku, więc lukier miał być tylko ich ozdobą, pokryć pewne niedoskonałości.
Wkrótce zawędrują one do sympatycznych i zaprzyjaźnionych domów. Część z nich ma już dziurki na sznureczki, aby zawiesić je na choince.
Jeśli nie zostaną natychmiast pochłonięte, mogą bardzo długo leżeć w szczelnym słoju.

Pierniczki z przepisu Agutka
250g cukru (375ml)
250g miodu (225ml)
cała Kasia
3 łyżki kakao
2 płaskie łyżeczki amonu (kwaśny węglan amonu)
1 łyżeczka sody
1 opakowanie przyprawy korzennej do piernika
4 jajka
1kg mąki ( zawsze jest więcej potrzebne )

Cukier, miód, Kasię, kakao, amon i przyprawę rozpuścić na wolnym ogniu i ostudzić.
Wlać do miski, dodać mąkę, sodę i jajka. Zagnieść. Ciasto powinno być konsystencji plasteliny - takie nieprzyklejające się do rąk, ale też nie suche, dlatego tę mąkę ponad kilogram należy dodawać małymi porcjami. Piec ok. 7min w 170°C, w termoobiegu.

Kartki z życzeniami poszły w świat...

a książki czekają jeszcze na zapakowanie - tytuły dobierane pod obdarowywanych ;))

Okno w kuchni - szkoda, że nie widać cudownego (?) śniegu jaki przed chwilą spadł

Minimum słów, maksimum...

2010-12-17T23:53:00.000+01:00

śniegu ;)

ten piękny kwiat, to broszka otrzymana za udział w kapryśnym candy u Kasi

a do kompletu - jeszcze kolczyki - bardzo dziękuję :)

U wszystkich przygotowania do świąt idą pełną parą, dlatego nie zabieram czasu - mnie też pozostaje jeszcze trochę roboty - jakiej? Pokażę kolejnym razem ;) Mam nadzieję, że wkrótce, bo jakoś rzadko tworzę posty, ale bywam u Was - podziwiam i zachwycam się, a jak czas pozwala zostawiam dobre słowo.

Życzę twórczej i owocnej soboty oraz niedzieli, trzymajcie się ciepło :)

Bez komentarzy...

2010-11-30T01:32:00.002+01:00

... na temat zimy ? To raczej niemożliwe!
Po pierwszym jej dniu chyba wszyscy mamy już dość!!! A to dopiero początek...
Pozostaje uzbroić się w cierpliwość, ale jak kiedy podróż do domu zamiast 40 minut zajmowała 4 godziny?
Nie widziałam drogi , a potem schodów - na wszystkich stopniach był śnieg tworzący równię pochyłą ;))
Najbardziej rozbroił mnie Bankiś - chciałam postawić go na ziemi, a okazało się to być pół metrową zaspą - wpadł po uszy i ogon, a potem zniknął całkiem. Nie był zachwycony, o nie! Ta stresująca dla niego sytuacja tak mnie rozbawiła, że cała złość przeszła od razu :) Pies najlepszym przyjacielem człowieka :)
Techniczny spacerek trwał minutę - pobił rekord?
Na szczęście już kolejne wieczorne wyjście, na dodatek w towarzystwie sznaucerki Skali było wielką radością i zabawą, chociaż zaspy nie zmalały - pojawiły się na szczęście wydeptane wąskie 'kaniony' ;)

Nic tak nie porawia nastroju, jak czekolada lub czekoladowe ciasteczka

Te upieczone wg przepisu Agutek

2tabliczki gorzkiej czekolady
2 tabliczki mlecznej czekolady
2/3 kostki masła
To wszystko roztapiamy w kąpieli wodnej i pozwalamy masie przestygnąć. A w międzyczasie przygotowujemy resztę składników:
4 jajka
1 szklankę cukru
cukier waniliowy
2 szczypty soli
2 łyżeczki proszku do pieczenia
4 łyżki kakao
3 szklanki mąki
Jajka ucieramy z cukrem i cukrem waniliowym, dodajemy ostudzoną masę czekoladową i resztę składników. Mieszamy i odstawiamy do lodówki na 1 godzinę. Ze schłodzonego ciasta toczymy w dłoniach kuleczki wielkości włoskiego orzecha. Pieczemy 7-10minut w 175st.
Obtaczamy lub posypujemy cukrem pudrem.
Z tych skladników wychodzi duża ilość slodkości, spokojnie można podzielić proporcje na pół.
Ale nie wiem czy warto, bo znikają w zawrotnym tempie ;)

Spokojnego dnia :)

Liść opadł i candy u Kaprysi

2010-11-26T00:50:00.001+01:00

Śnieg już jest - taka kolej rzeczy - nie zastanawiamy się nad tym, jak również nad wieloma sprawami oczywistymi, mało znaczącymi.
Dlaczego ulica Szczęśliwa jest Szczęśliwa? Dlaczego rondo ma nazwę Babka (oficjalną Zgrupowania AK "Radosław")?  Dlaczego kiedyś Stalingradzka, a dziś ulicą Jagiellońska?
A dlaczego nie?
Temat wywołała   Kaprysia. Co było tego przyczyną - przeczytajcie u niej - gwarantuję Wam dużo śmiechu i dobrą zabawę :)

Dawno, dawno temu mieszkałam przy ulicy Esperanto. Mała osiedlowa uliczka wciśnięta pomiędzy Okopową, Anielewicza, Miłą, Karmelicką.
Dziś już nie pamiętam czy to rodzice, czy też nauczyciele w szkole objaśnili mi co oznacza Esperanto, teraz wręcz żałuję, że nie namówili do nauki tego języka ;)) Angielski zna prawie każdy, niemiecki też,
hiszpański, włoski są coraz bardziej popularne, a taki język esperanto w całym świecie najwyżej ze 2 miliony ;))   Podobno znając esperancki jako pierwszy język obcy, łatwiej jest nauczyć się innych...
Na pomysł stworzenia prostego i neutralnego dla wszystkich języka wpadł Ludwik Zamenhof, dzieciństwo upłynęło mu wśród Żydów, Polaków, Rosjan, Niemców, a był to okres lat sześćdziesiątych XIX w. Wyobraźcie sobie, że mając 10 lat (!!!) napisał dramat "Wieża babel czyli tragedia bialostocka w pięciu aktach". Podstawy nowego języka opracował już w gimnazjum!
Dlaczego genialne marzenie niestety nie do końca ziściło się - o tym można poczytać tu
Jednak nie jest tak źle, jakby mogło sie wydawać - ruch esperancki ma swoje organizacje, hymn i flagę.
Esperanto oznacza  "mieć nadzieję"

A jakie nazwy noszą Wasze ulice?
Może weźmiecie udział w zabawie Kaprysi?

Z góry lepiej widać ...

2010-11-02T16:32:00.000+01:00

... że tak jest miałam kiedyś okazję przekonać się -nie był to taki sprzęt, ale równie atrakcyjny, bo balon!
Kilka dni temu wykazałam się refleksem - kiedy usłyszałam charkot, warczenie i inne dziwne dźwięki - od razu sięgnęłam po aparat (to zdjęcia powyżej)

Dzisiejszy zachód słońca wyglądał groźniej:

Cisza...

2010-10-28T22:59:00.000+02:00

Cmentarz Komunalny Północny w Warszawie. Środa, ok.14.
Jeszcze mało ludzi - spokój. Nikt nie rozpycha się, nie śpieszy przy zakupie kwiatów i zniczy.
Alejki puste.
Cisza.
Stawiam donicę z kwiatami na grobie dziadków i Mamy, zapalam lampki.
Przysiadam i ... gadam z Nimi ;))
Potem obchodzę okoliczne opuszczone miejsca i zostawiam światełka. Dlaczego nikt Ich nie odwiedza?
Wyciągam aparat, bo jest cudowne słońce i widzę kilka wyjątkowych miejsc.
Dziś tylko trochę zdjęć zamieszczam, więcej przy kolejnej okazji

"Wólka" (tak nazywana zwyczajowo) istnieje tylko 37 lat i jest jednym z większych cmentarzy Europy. Ma zupelnie inny charakter do zabytkowych Powązek czy starego Bródna - uporządkowane rzędy alejek, drzew, krzewów na szczęście zasłoniły bezkresną perspektywę, która początkowo straszyła nas.
Pochowano tu już 150 000 osób.
W mojej rodzinie też co roku przybywa nowych grobów...

To, co lubię...

2010-10-24T11:54:00.000+02:00

- stary kubeczek Asi - ma więcej lat niż niejedna z Was ;)) Był tylko mój odkąd pamiętam - dziś już jest pamiątką, nie piję z niego, bo raz, że szkoda mi go stracić (taka czarna wizja), a dwa, że ma małą pojemność.

- "Wspomnienie lata" i nie tylko wakacji u babci, ale również ... czerwonej sukienki uszytej przez Mamę
Tu byłam z wizytą i stąd ta elegancja, bo normalnie biegałam w spodenkach-rybaczkach - bardziej odpowiednich do łażenia po krzakach, jazdy na rowerze czy siedzenia przy wieczornym ognisku.

- moje aparaty fotograficzne - wielokrotnie pisałam, że najlepsze ujęcia rozbiłam mając 36 klatkowy film ;)
Każdy kadr był dokładnie przestudiowany i skomponowany, a dziś ogranicza mnie tylko pojemność karty pamięci ;))
"Druh" to pamiątka z komunii...

- flakon na perfumy - pozostaje w nim jeszcze zapach wody toaletowej starszej pani - babci mojego męża

- filiżanka podarowana przez ukochanego wujka Mirka na moje 16 urodziny, więc też ma już swoje lata ;))

Jest jeszcze wiele, wiele przemiotów, które lubię - dziś wybrałam kilka, bo lekko szara pogoda nastroiła mnie nostalgicznie...

Miłej niedzieli :))

Barwy i dźwięki

2010-10-21T17:33:00.000+02:00

Za TO lubię jesień

Wywołana przez Sarenzir z Niebieskiego Domku do zabawy wymyślonej przez Czaroffincę, pod tytułem:
" Muzyka, która mnie przenika"-

wybierzcie 3 utwory, które są dla Was najważniejsze; takie, co to szarpią struny duszy, które budują Wasze wspomnienia...
pozwólcie innym poznać te ważne z jakiegoś tam powodu dla Was dźwięki...
- wklejcie linka z YouTube, albo podajcie tytuł i wykonawcę
i jak to bywa w szczęśliwych łańcuszkach (czy ja kiedyś pisałam, że niekoniecznie popieram ??) - zachęćcie 3 osoby, żeby podzieliły się z innymi muzyką swojej duszy"
Czy to na pewno muzyka mojej duszy? Była owszem, ale to już minęło...
Utwory zgrane "aż do bólu" i tak na prawdę dziś już rzadko ich słucham ;))
Sami klasycy ;) Rocka, oczywiście: Santana, Pink Floyd i Queen z mało znanym "You don't fool me"

Dziś słucham już czegoś innego, ale o tym - przy kolejnej okazji.
Do zwierzeń zapraszam wszystkich - przy okazji ujawnijcie ważne dla Was dźwieki :))

Urlop czas zacząć...

2010-09-22T00:09:00.000+02:00

Przyznam, że dziwnie się czuję wyjmując z głębi szaf letnie, cienkie i zwiewne ubrania.

Mój organizm już oswaja się z jesienią, akceptuje chłodne ranki i krótsze dni.

Pozostawiam więc to wszystko...

... aby podglądać, dotykać, smakować i zachwycać się nowym

Tak niedawno TAM byliśmy:

Tym razem poznamy inne miejsca i innych ludzi

Do zobaczenia !!!

Na słodko...

2010-09-12T23:02:00.000+02:00

Zaintygował mnie przepis, bo wśród składników znajduje się ... sucha herbata typu earl grey (koniecznie torebkowa, drobna)
Piekłam dziś po raz pierwszy i od razu wrzucam przepis - sprawdzony i spokojnie mogę polecić :)

Przepis na ciasto brzoskwiniowe pochodzi z tej strony
Składniki:

puszka brzoskiń - trzeba ją otworzyć trochę wcześniej, aby owoce dobrze odsączyły się
3/4 szklanki cukru (może, ale nie musi być mniej)
3 cale jajka
2/3 szklanki oleju
1 i 3/4 szkalnki maki
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody
zapach waniliowy
2 torebki herbaty typu earl grey (3 łyżeczki)
1 tabliczka białej czekolady

Wysmarować masłem i wyspypać bułką tartą prostokątną, wąską foremkę o długości ok.25 cm
Pokroić brzoskwinie w kostkę
Połamać czekoladę na kawalki
Włączyć piekarnik na 180'
Jajka utrzeć z cukrem na bardzo puszystą masę
Ciągle ucierając dolewać wolno olej.
Przesiewać stopniowo mąkę i nadal ucierać.
Dodać proszek do pieczenia , sodę, zapach i suchą herbatę.
Ucierać jeszcze przez chwilę (ciasto nie jest gęste)
Wrzucić czekoladę i brzoskwinie - delikatnie zamieszać
Wylać do formy i wstawić do piekarnika na ok.40 minut (sprawdzić patyczkiem)

Jak wygląda - widać na zdjęciach -wydaje mi się, że lekko opadło, ale bez szkody dla smaku.
No własnie - co daje ta herbata? Czy ją czuć?
Nie wiem, jak smakuje bez, ale połączenie brzoskiń, czekolady i earl greya jest świetne! Całe ciasto jest wilgotne, miękkie, aromatyczne przy tym - nie pachnące. Jest jakiś interesujący posmak ;)) Bałam się, że owoce opadną, ale rozłożyły się ładnie i nie jest ich za dużo.

Może skusicie się?
Pozdrawiam i życzę udanego tygodnia!

Na grzyby...

2010-09-09T23:10:00.000+02:00

Nie umiem zbierać grzybów. Owszem, jeśli już włazi mi pod nogi, to zabiorę go do domu, ale w żadnym innym przypadku - nie!

Nie znam się na grzybach. Wprawdzie tatuś mój od dawna pokazuje mi prawdziwki i podgrzybki, a nawet instruuje, jak rozpoznawać muchomory, ale oprna jestem na taką wiedzę niebywale...Minęło już kilka dzisięcioleci ;))

Nie lubię grzybów. Pieczarki baaaaardzo :) Ale czy to nie jest przypadkiem warzywo? Występuje w każdym warzywniaku ;)) Za zupę z suszonych grzybów dałabym się pokroić ;)) Ten zapach, ten smak! Ale marynowane i świeże mogą nie istnieć! Taki już jestem dziwny typ ;))

Jenak namówiona przez zaprzyjaźnionych sąsiadów (czego to się nie robi dla dobrych układów) - poddałam się ich pasji, zwlokłam z łóżka o świcie i wylądowaliśmy w lesie tylko 5km od domu.

Pogoda była na szczęście cudna, wokół mało ludzi i ... mało grzybów. Moi wytrawni zbieracze wycisnęli z mchu i liści niewiele ponad kilogram drobniutkich podgrzybków. Nie powiem, a i owszem przewróciłam się o malutkiego prawdziwka, a potem o kilka innych ;) Miłe to było, lecz nic nie zmieniło w moim stosunku do runa leśnego ;)) Więcej patrzyłam przez obiektyw aparatu usiłując zrobić zdjęcia, niż w dół czy przed siebie poszukując brązowych czapeczek... Zaś Ania i Krzysio planowali kolejne wyprawy - tym razem do Puszczy Bolimowskiej, gdzie podobno są taaaaakie prawusy ;)

Eskapadę zakończyliśmy na pobliskim bazarku ... kupując grzyby ;))

A oto, jak celnie posumowała całą wycieczkę Ori w swoim mailu do mnie:

"Z grzybami wyszło idealnie: pojechać do lasu, porobić dużo zdjęć, a grzyby kupić na bazarze.

Dzięki temu siedzisz sobie przy komputerze, a nie czekasz na błyskawiczny przeszczep wątroby"
Za takie uwagi TEŻ ją lubię :))

Chrrrrupiąca pizza ...

2010-09-04T01:24:00.001+02:00

Przepis pochodzi stąd i został przeze mnie kilka razy sprawdzony.

400g maki pszennej
220ml prawie goracej wody
płaska łyżeczka soli
szczypta cukru
2 łyżki oliwy
5g suchych drożdży(prawie cala saszetka)

Do miski wsypać makę, sól, drożdże, cukier - wymieszać, wlać wodę i najlepiej mikserem z 'hakami' - wszystko wymieszać, do momentu aż zacznie sie robić kula
Wyjąć ciasto z miski i przez kilka minut (ok.10) ugniatać - ciasto wogóle sie nie klei, jest spreżyste.
Miskę wewnatrz wysmarować oliwą, włozyć ciasto, przykryć ściereczkąa, i postawić w ciepłym miejscu - ja zrobiłam tak, jak na zdjęciu, bo w mieszkaniu jest zimno - włączyłam piekarnik na min. (50') i przy otwartych drzwiczkach rosło sobie ok. 1 godziny
W tym czasie przygotowujemy to, co kto lubi położyć na 'swojej' pizzy. U mnie tym razem bez rewelacji - standard (tak na prawdę nie miałam nic innego w domu ;))
Kiedy ciasto podwoi swoją objętość - rozciągamy je na największej blasze z piekarnika (ja wcześniej smaruję ją olejem) - to jest WIELKA porcja :)
Na wierzchu układamy to, co kto sobie przygotował - zaczynamy od posmarowania ciasta sosem pomidorowym, a na to dodatki, kończąc warstwą sera + suszone zioła.
I do GORĄCEGO pieca na ok.20 minut, aż spód będzie chrrrrupiący ;)

Wiem, że są już miejsca, gdzie jest prawdziwa pizza - z pieca opalanego drewnem, na cienkim chrupiącym spodzie. Czasami jednak są dni, że chce się zjeść ją w domu i niekoniecznie zamawiać w tzw.'sieciówkach'.

A gdzie Wy jadłyście najlepszą pizzę?

Czy robicie ją w domu? Macie swój przepis?

Na najlepszą pizzę w świcie jeździmy od 14 lat (z małą przerwą) - 1470km!!! Szaleni??? O tak !!! I nie tylko my ;)) A że przy okazji zaliczamy nartki, to już inna historia ;) O Campo Tures wspominalam kiedyś przy okazji

To jest TO miejsce - restauracja Rosmarin, a tam prawdziwy Egipcjanin-pizzajolo kręci ciastem koła, podrzuca do góry, wyczynia cuda. I do tego ten zapach... Ummmm...
Stop! Wystarczy! Bo już jesć mi się chce ;))

Przedwczoraj - Dzień Bloggerów, a dziś ważne sprawy...

2010-09-02T00:07:00.004+02:00

Czas szybko mija... Tego nie trzeba nikomu uświadamiać - dzień 31 sierpinia mignął i dzięki Kass przypomniałam sobie, że to nie tylko święto porozumień sierpniowych, ale też nas - blogujących ;)

Cytuję za Kasią:
"Przez jeden dzień - 31 sierpnia - blogerzy z całego świata publikują notkę polecającą 5 innych blogów, najlepiej gdy są to blogi o innej tematyce, z innej kultury. Tego dnia czytelnicy bloga, będą krążyć po sieci i odkrywać nowe, nieznane blogi ciesząc się z odkrycia nowych ciekawych blogów i blogerów” (cytat ze strony BlogDay).

Oficjalne zasady:
Znajdź 5 blogów, które Tobie wydają się interesujące.
Powiadom 5 innych blogerów, że zapraszasz ich do zabawy w BlogDay 2010.
Napisz krótki opis polecanych blogów i zamieść link do nich.
Opublikuj wpis w BlogDay (31 sierpnia).

I użyj tagów BlogDay - link: http://technorati.com/tag/blogday2010 oraz linku do oficjalnej strony BlogDay: http://www.blogday.org"

Kass - wybacz, że wyłamię się i nie zaproszę 5 blogerów do zabawy i również nie wskażę 5 blogów, a jedynie 2.
Dlaczego? Bo chcę zwrócić uwagę na dwie, tylko dwie - WYJĄTKOWE OSOBY, które wiele łączy:
- miłość bliźniego
- bezinteresowność
- upór
- poczucie humoru
- walka o fundusze
- szukanie domów dla bezdomnych
i pewnie jeszcze wiele, wiele innych cech
Pierwsza dba o ludzi i tak pisze o sobie: "Żyję z moimi siostrami i braćmi, którym po ludzku się nie powoiodło"   To Siostra Malgorzata ze wspólnoty Chleb Życia, prowadząca 7 (!!!) domów dla ludzi bezdomnych.
Druga  "zaplątuje się w psie historie", "kocha zwierzęta, dlatego je ma. Albo odwrotnie. Dla nich powstał dom Tymianka. ... Bywało ich więcej lub mniej. Jest ich tyle, ile Ori zdoła ogarnąć "sercem i miską", jak to określiła Krystyna Sienkiewicz. Serce ogarnęłoby o wiele więcej stworzeń, ale miska, niestety, nie..."
Ori, bo o niej i jej blogu piszę, a także ją cytuję - wybrała podobną działalność, co Siostra Małgorzata, tyle że z troski o zwierzęta.
Obie są kobietami z krwi i kości, w swej skromności nie chcą uchodzić za istoty wyjątkowe, nadludzkie czy święte ;))

My blogerki jesteśmy małą społecznością. Połączyły nas zainteresowania, prace, zdjęcia, wizyty i znajomości - nie tylko wirtualne. Spotykamy się codziennie, znamy swoje domy, dzieci, pracę, radości, smutki. Wspieramy się, obchodzimy urodziny, imieniny, rocznice blogów. Przesyłamy pozdrowienia, uśmiechy, dobre slowa.
Sama przekonałam się, że możemy na siebie liczyć. To bardzo ważne w dzisiejszym pokręconym świecie.

Czy z okazji już minionego naszego blogowego święta mogę mieć apel do Was? Bo w grupie siła ! Jeśli każda z nas przeznaczy tylko 10 zł (a może więcej?) na rzecz podopiecznych Ori, to już jej będzie lżej :)) Dlatego w swoim i zwierząt imieniu proszę o wpłaty na konto:

27 1370 1109 0000 1706 4838 7311

Fundacja Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt - Viva!
00-367 Warszawa,
ul. Kopernika 6/8
cel: Tymianek

Jeśli chcecie zobaczyć ile stworzeń dzięki Ori, a także łańcuszkowi dobrych serc znalazło nowe domy - popatrzcie na zakładkę w jej blogu  "Podpieczni Domu Tymianka już we własnych domach" :))

I jeszcze kolejna sprawa: czy ktoś wie, co dzieje się z Alexą? Pamietacie ją? *
http://alexa-black-lady.blogspot.com/
Napisałam kilka dni temu do niej maila - nie mam odpowiedzi.
Może któraś z Was zna jej adres domowy i może wysłać kartkę, list z pytaniem - czy u niej wszystko w porządku, czy nie potrzebuje pomocy? Pamiętam, że miała problemy ze zdrowiem... Mam nadzieję, że nie to jest przyczyną jej milczenia.

*Alexa odezwała się :)) Popatrzcie w komentarzach :))
Dziekuję Ci i czekam na Twój powrót :))

Miłego blogowania :))

Lubię...

2010-08-31T00:24:00.004+02:00

Kaprysia zaprosiła mnie do blogowej zabawy w "Lubię":)

Trzeba:
1. Napisać przez kogo zostało się zaproszonym.
2. Wymienić 10 ulubionych rzeczy
3. Zaprosić kolejne 10 osób i powiadomić je w komentarzach o zaproszeniu do zabawy

Na początku zaznaczam, że kolejność jest dowolna, a więc lubię:
- nic nie robić - mieć taki moment w ciągu dnia tylko na swoje myśli, a nawet i ich się pozbyć
- ludzi, a czy na pewno wszystkich i w jednakowym stopniu? Powiedzmy, że TAK ;))

- spacery z Bankisiem - zawsze coś się dzieje
- czytać - w ciszy, wieczorem
- wysłuchiwać ludzi - wiem, że to swego rodzaju dar, bo wszyscy mówią, a kto chce sluchać? Ja ;))
- zapach kawy - i kilka innych - przechowuję je w pamięci (mam tam zapach swojej pierwszej Miłości)
- poznawanie, odkrywanie, nieznane, tajemnicze - ileż tego jeszcze jest...
- swoje miejsce na Ziemi - czy mogłabym żyć gdzieś indziej? Pewnie tak... Ale tu jest mi dobrze :)
- szelest wykrochmalonej pościeli, szum wiatru i morza, CISZĘ
- pomagać - nie być obojętnym

A poza tym lubię też:
- eksperymentować w kuchni
- czytać blogi
- gapić się na chmury
- robić zdjęcia
- prowadzić samochód...

.... dobra starczy!
Jak większość biorących udział w zabawie - mam więcej ulubionych rzeczy, niż tych 'pozostałych'

Czy Księżniczka w kaloszach, Aga z oazy, llooka, Anne, Ushii, Alizee, Li, Marta, Magdalena, Kopciuszek
zechcą wziąć udział w zabawie?
Zapraszam gorąco :)

Nic nie sugeruję...

2010-08-25T21:41:00.028+02:00

... dla mnie nadal jest LATO :))
Ciepłe i jeszcze długie dni...
Zielona trawa i liście...
A że zboża zebrane?
I widać dzwoneczki pierwszych wrzosów?
Czasem zaplącze się we włosy babie lato albo złapie nas deszcz - to jeszcze o niczym nie świadczy ;)

W lesie...

2010-08-12T00:21:00.000+02:00

Silny wiatr zwalił starą, wielką sosnę przed Leśnym Domkiem... Na szczęście nie uszkodziła dachu.
Panowie (mój ojciec, mąż i syn) mieli trochę roboty, bo złamana była na wysokości 6-7 metrów, więc musieli opracować taktykę ścinania i ściągania konarów i pnia.
Udało się, ale publikacji zdjęć nie będzie - zziajani, spoceni, spracowani pozostaną w domowym archiwum.

Uwielbiam rano podglądać słońce. I w południe też. A przecież piękne cienie są pod wieczór.
Jeszcze przy kolejnej okazji podzielę się leśnymi widokami ...

Mazury c.d.

2010-08-11T01:15:00.000+02:00

Jeszcze kilka ujęć, a na pozostałe IMPRESJE zapraszam TAM :))

Mazury

2010-08-02T23:46:00.005+02:00

Dla tych, co jeszcze nie mieli urlopu...
Dla tych, co już wrócili...
Dla WSZYSTKICH - kilka mazurskich impresji z nad jeziora Narie - bardzo czystego i niezwykle cichego

Łabędzie, kaczki, żaglówki i zachody slońca też jeszcze będą :)

Kto rano wstaje...

2010-07-15T17:39:00.003+02:00

...ten leci na budowę przed przyjazdem koparek, ciężarówek i innego ciężkiego sprzętu, aby z dawnych łąk uszczknąć trochę kwiecia.

A potem cieszy się z takiego oto wiechecia!

(Rymy niezamierzone, bo jakoś nie przystaje do tego, co tkwi w konewce określenie - bukiet)

Za to 'kalfiorki' prezentują się dostojnie ;))

I tyle wieści z okloicznych pól i łąk, które wysychają w zastraszającym tempie. Czyżby po powodzi nadchodziła susza?

Nie byłabym sobą, gdybym nie napisała - pamiętajcie o poidełkach - jakichkolwiek naczyniach z wodą, ustawionych w cieniu. "Moje" ptaki wynagradzają mi ten drobny gest fantastycznymi porannymi przelotami, zabawą i ćwierkaniem (śpiewem?). Wieczorem podejrzałam osiedlowego kotka gaszącego pragnienie, psy zziajane po spacerach też chętnie maczają różowe ozorki :))

Mamy też własnego jeża! Jest bardzo odważny - nawet nie chowa mordki, kiedy ktoś zbliża się do niego. Przygląda się okrągłymi oczkami i kręci noskiem. Cudny!

Dzieciaki miały małą lekcję przyrody - oglądały go, głaskały i obfotografowały komórkami. Z tym głaskaniem nie do końca byłam przekonana, ale dla obu stron wszystko dobrze się skończyło ;)

I jeszcze komunikat, który wprawdzie dotyczy Warszawy, ale sprawdzicie, czy w Waszych miastach nie będzie podobnej akcji - chodzi o czipowanie psów i kotów. A że warto to zrobić już tu przekonywałam.

Na poniższym zdjęciu mała zapowiedź kolejnego posta - przez chwilę miałam wakacje. Na te dłuższe czekam do września.

Perełki czyli w poszukiwaniu inspiracji...

2010-07-05T21:57:00.000+02:00

Kiedy okoliczności (dobrze, że istnieje takie słowo, bo inaczej musiałabym napisać współczesną targedię grecką ) zawiodły i nie mogłam zrobić zdjęć w Leśnym Domku, aby potem zamieścić je w TYM miejscu, usiadłam do czytania blogów.
Piękne zdjęcia, wspaniałe prace, przemyślenia i zamyślenia, szczypta humoru - wiecie o czym piszę, prawda? Jak dobrze, że są :))
Jednak tym, razem chcę napisać o 'innych' blogach. Innych od 'naszych' wnętrzarskich, robótkowych, footgraficznych, kulinarnych...

Mam w swojej zakładce dwie, jak dla mnie perełki - zupełnie różne, całkowicie wyjątkowe :)
Opisywać blogi jest lekką przesadą, ale w jakiś sposób chcę Was namówić na kliknięcie w link i zatrzymanie się tam na dłużej:
Blog Magdy Umer i Andrzeja Poniedzielskiego - lekki i specyficzny humor, autoironia, czasami zdjęcia, czasami poezja, a nade wszystko PEREŁKI!
"Człowiek epizodem w życiu przedmiotów" (M.Umer) - rozwinięcie tej zlotej myśli tutaj
"Szczęście daje chyba złudzenie, że może trwać dłużej, niż może. A może nie może , bo nie jest panem swego losu, tylko szczęściem" (M.Umer)
A od pana Andrzeja dowiedziałam się, że trawa ma kilkanaście zapachów w ciągu doby!
Blog prowadzony jest w formie wymiany listów między starymi przyjaciółmi, a sam tytuł "Chlip-Hop czyli jak trwoga, to do blooga", oddaje właśnie to, co ja zrobiłam dzisiaj.

Blog siostry Małgorzaty Chmielewskiej - pisany jest codziennie! Przerwy następują tylko z przyczyn technicznych lub prowadzonych przez siostrę rekolekcji. Czym zajmuje się autorka?
"Kosimy trawniki, budujem, segregujemy odzież na kiermasze, szyjemy (ostatnio piekne obrusy), robimy meble, tracimy czas w urzędach, pielęgnujemy chorych, zmuszamy do pracy leniwych, wozimy ludzi, jedzenie, sadzonki pomidorów i cement, liczymy pieniądze lub ich brak, żebrzemy, czasami udaje nam się spojrzeć w niebi i przejść parę kroków na luzie bez myślenia, co trzeba jeszcze zrobić, a na co czasu nie ma lub siły. Normalka czyli jest dobrze"
"Wspólnota pomaga wytrwać. Kiedy słabnę inni mnie podpierają, albo dostaję kopniaka. To chyba nazywa się przyjaźń. Wspólna wędrówka do tego samego Źródła "
Siostra Małgorzaya bloguje tak, jakby to robiła od zawsze - swobodnie komentuje najświeższe wydarzenia, nie zapomina opisać losu swoich podopiecznych  - jeśli chcecie wiedzieć dlaczego kartofelki będą w niedzielę - czytajcie :))
Tak wyjątkowo optymistycznego CZŁOWIEKA nie spotkałam dawno.

Okazuje się, że nie tylko ja podczytuję oryginalne blogi - Kaprysia zagląda do Oli - co jest fascynacją i życiem tej młodej osoby przekonajcie się same :)

Czytanie jest wypadkową zainteresowań  i gustów, a  o tym - ponoć - się nie dyskutuje.
Ja mimo wszystko zachęcam do wymiany poglądów :))

Zapach lipy...

2010-06-29T16:13:00.000+02:00

zwabił mie tylko mnie :))

Drzewko obsypane kwiatkami, aż prawie nie widać liści. Wokół wirują pszczoły,motyle i inne bliżej nieznane mi skrzydlate stworzonka. Można stać godzinami i gapić się na ich pracę. Ale nikt nie ma wolnych godzin, każdy jest zabiegany pomiędzy domem - parkinkiem - samochodem - pracą ...

A jej zapach woła - zatrzymaj się na chwilę, dlaczego pędzisz, zobacz, co tracisz!

Na poprawę pogody ...

2010-06-24T16:04:00.005+02:00

oczywiście truskawki!!!

Dzisiaj w formie muffinek

Czy znacie blog Kass "Smaki i aromaty" ?
Dla mnie to miejsce pełne sprawdzonych, prostych przepisów i pięknych zdjęć.
Kass zatrzymuje chwile, zajmuje się swoim zwierzyńcem - suczkami Norką i Kamą, a także Dobrusią, Felą, Pyszczkiem i Kubą czyli kotkami, a także robi wiele, wiele innych pożytecznych rzeczy.
Z tej inspiracji pochodzi przepis ( w nawiasie moje małe zmiany)

"MUFINKI KOKOSOWE Z TRUSKAWKAMI"

/na 12 sztuk/

* 2 jajka
* 125g masła
* 1/2 szkl słodkiej śmietanki /lub mleka (użyłam mleka)

* 2 i 1/2 szkl mąki tortowej (nie miałam tej mąki, była 'zwykła' pszenna 650)
* 2/3 szkl wiórków kokosowych
* 1/2 szkl cukru
* 2 łyżki cukru z wanilią (zastosowałam aromat waniliowy)
* 1 i 1/2 łyżeczki pr. do pieczenia

* 12 ładnych truskawek

Truskawki wymyć, obrać z szypułek i osuszyć.
Masło stopić i ostudzić.
Do jednej miski wlać śmietankę (mleko) i jajka . Ubić rózgą do połączenia składników i dodać stopione masło. Wymieszać. Do drugiej miski wsypać mąkę i resztę suchych składników, wymieszać.
Połączyć zawartość obu misek i łyżką wymieszać.
Nakładać porcje ciasta do formy mufinowej wyłożonej papilotkami.
Na środku każdej wcisnąć delikatnie truskawkę szypułką (a raczej miejscem po niej) do góry.
Wstawić do piekarnika nagrzanego do 180stC na 25-30 minut.
Wyjąć na kratkę i ostudzić."

Miałam brzydkie truskawki - kwaśno-gorzkie, bardzo wodniste. Na szczęście nie zaszkodziło to muffinkom.
Szybki i prosty do bólu przepis - wiem, że już sprawdzony przez Atę i Ori.
Dla mnie połączenie truskawek i wiórków kokosowych jest rewelacyjne! No, ale ja lubię i jedno i drugie :))

Ale to już było!

2010-06-22T21:25:00.006+02:00

Jeśli mogę użyć muzycznej przenośni - słodki evergreen ;))

W moim wykonaniu wygląda to, tak:
- umyte i wyszypułkowane truskawki ( 1 kg lub więcej)
- włączony piekarnik na 190 stopni
- wysmarowana masłem i wysypana tartą bułką blacha o wym, 25x35cm
- 4 całe jajka miksowane ze niepełną szklanką cukru przez 10 minut
- 3 łyżki oleju + 2 łyżki wody + 1 łyżka octu winnego - dolane i krótko miksowane
- 1,5 szklanki mąki przesypanej stopniowo z 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
- chwila miksowania do dokładnego połączenia skladników
- wylanie ciasta na blachę (jest rzadkie)
- wrzucenie truskawek - gęsto, coraz gęściej
- wstawienie do pieczenia na 30 minut - nie dłużej, bo ciasto będzie za suche
- sprawdzenie patyczkiem, czy "już?"
- wyjęcie i wystudzenie
- posypanie cukrem pudrem lub lukrowanie (lukier cukru pudru i soku z cytryny)
Zjadanie w miłym towarzystwie :))
Towarzystwo nie chciało się fotografować...

Chyba większość z nas ma takie ciasto-bazę pod owoce, a jeśli jeszcze nie - polecam swoje :)
Kiedyś piekłam równie proste, gdzie rolę tłuszczu spełniała śmietana. Jednak to jest o niebo lepsze :)) Wrzucać można do niego jabłka, śliwki
Ciasto lekko biszkoptowe, samo w sobie jest wilgotne i znakomite również następnego dnia - jeśli zostanie kawałeczek ;)

Czerwony...

2010-06-20T20:41:00.002+02:00

... to kolor lata.

Przynajmniej dziś u mnie (zdjęcia zrobione w piątek)

Pnąca poziomka wygląda bardzo apetycznie, ale nie jest jadalna

Szkoda, że jaśmin już powoli przekwita

Nie, to nie jest jakikolwiek napój ;)) Raczej chęć zaprezentowania... sosjerki ;))

Czerwony emaliowany dzbanek o mały włos trafiłby na Pchli Targ.

Przeprosiłam go, bo znalazłam u Was inspiracje :)

A tu wyszło całe moje obżarstwo - przeczytałam na jakimś miłym blogu (no właśnie, gdzie to było - może Wy wiecie?), że knedle można zrobić z takiego ciasta, jak 'leniwe' - czyli twaróg, jajko, mąka...

Bardzo smaczne! I poszłam po całości - masełko, bułeczka, śmietanka, cukier - 100 milionów kalorii!!!

Życzę Wam słonecznego tygodnia i dziękuję za odwiedziny :))

* Sarennzir z Niebieskiego Domku przypomniała mi skąd "kuchenna inspiracja" http://starydomimy.blogspot.com/ , ale popatrzcie też, jak można walczyć o 150-letni dom :)

Pełnię lata...

2010-06-08T11:27:00.003+02:00

już poczułam! W Domu Tymianka :))

Cudowny czerwcowy dzień - słońce przedzierające się przez delikatne listki brzóz, dotyk psich nosów, szum machających ogonów, popisykiwania radości...

Kiedy wygłaskane i wychwalone za swoją grzeczność zległy na trawie, w cieniu, w norkach, a Kciuniek na rękach swojej pani - my oddałyśmy się babskim pogaduchom.

Trzy zupełnie różne blogi Kaprysi, Atteo i mój połączył blog Ori, która subtelnie opisuje swój świat, a przede wszystkim ratuje bezdomne psy.

Ale, jak wkrótce się okazało również Sekutnica i Ika , a także inne Dobre Dusze, co nie piszą, ale chętnie czytają, poznały osobiście mieszkańców tego wyjątkowego Domu.

Czas, który zawsze nas goni - tam na chwilę się zatrzymał, abyśmy mogły nacieszyć się sobą, zaczerpnąć pozytywnej energii, wymienić milion słów, beztrosko się śmiać. Wszystkim nam było to bardzo, bardzo potrzebne.

Zdjęcia nie oddają naszych uczuć, które teraz nosimy w sobie - są zapiskiem chwil i wspomnień.

Zupełnie wyjątkowych :)

Ori prowadzi również inne piękne blogi: Jabłokowy, Fotymianki, i Galerię KOTOGRAFII.
A jeśli starczy Wam jeszcze czasu, to wpadnijcie do Domu Tymianka, gdzie całuśny Orionek (3 fotka od góry) ma swój sklepik, z którego cały dochód przeznaczony jest dla podopiecznych Domu Tymianka mieszkających w hotelikach.
Że w Domu są nie tylko cudowne psy, ale również gromadka jedynych i niepowtarzalnych kotków przekonać się można w dzisiejszym poście :)

Wszystkim Wam życzę chociaż jednego TAKIEGO dnia.
Bez względu na porę roku, miejsce, okoliczności.

Sezon rozpoczęty...

2010-06-03T12:33:00.000+02:00

Sadzenie drzew ;)

2010-05-29T21:05:00.001+02:00

Każdy pomysł, aby propagować tak wielce słuszną ideę jest dobry.

Czy będzie to zbieranie śmieci i dawanie w zamian sadzonek, jak to miało miejsce m.in. weWrocławiu, Krakowie, Warszawie, czy będzie to tego typu akcją pod angielsą nazwą “My blog is carbon neutral”

Drzewa z tej akcji sadzone są w Niemczech ( dla bloggerów zarezerwowano 400 z 750 )

oraz w Pólnocnej Kalifornii, gdzie w 2007r. od pożaru wywolanego uderzeniami piorunów spłonęło 65.000ha lasów.

Szczegóły uczestnictwa dostępne są TU

A teraz pokażę kilka zdjęć z mojego osiedla, gdzie prawdopodobnie w/w akcja nie jest znana, ale nasza mała społeczność czuje, że warto dbać o otoczenie.
Stare drzewa i iglaki już bardzo się rozrosły:

Kasztanowiec posadzony przez Anię i Krzysia

Lipy Małgosi:

pomarańczowy pojemnik to śmietnik na psie kupy

na trawniki mogą wchdzić wszyscy - dla psow i dzieci to cudowne miejsce do zabawy.

Trawnik - łąka

a czasmi te łączki są koszone

A drzewo Asi?

Już wyrosło na wysokość 2 pięter - zdjęcie pokażę przy kolejnej okazji.

Czas na posadzenie następnego!

Dziękuję Kaprysi za inspirację do napisania dzisiejszego posta:)

Kiedy opada woda...

2010-05-28T18:51:00.000+02:00

Zdjęcie zrobione przeze mnie p r z e d powodzią

... temat powodzi i jej skutków schodzi na drugie lub jeszcze dalsze strony gazet czy portali internetowych.

Szukając możliwości pomocy powodzianom trafiłam poprzez stronę Pajacyka do znanej wszystkim Polskiej Akcji Humanitarnej, która razem z Gazetą Wyborczą prowadzi akcję Podarnik.

"Jak działa Podarnik?
- wybierasz podarek,
- płacisz on-line za e-kartkę (dostępne formy płatności to: eCard, Inteligo, mTransfer, Multibank, Nordea, WBK, BPH, PKOInteligo)
- Twoje pieniądze trafiają na wybrany przez Ciebie program pomocowy Polskiej Akcji Humanitarnej,
- po zakończeniu transakcji i potwierdzeniu otrzymania płatności wyślemy Ci elektroniczną kartkę na pamiątkę (możesz otrzymać kartkę do 24h od otrzymania płatności)

- możesz poinformować Twoich znajomych i bliskich o tym, co kupiłeś, by zachęcić ich także do udziału w akcji

Kto może korzystać z Podarnik.Gazeta.pl?

Każdy, kto nie jest obojętny i chce pomóc oraz może dokonać płatności przez: eCard, Inteligo, mTransfer, Multibank, Nordea, WBK, BPH, PKOInteligo.

Jeśli nie możesz dokonać płatności w ten sposób, zapraszamy do skorzystania ze strony www.sppah.org.pl w Menu -> regulamin, gdzie znajdziesz także możliwość płacenia przelewem pocztowym.

Pomoc dla Powodzian
PAH udzielając pomocy zwraca uwagę na to, by trafiła ona do najbardziej potrzebujących gmin i społeczności. W pierwszej kolejności dokonaliśmy oceny zniszczeń i potrzeb wywołanych przez falę powodziową w poszczególnych rejonach kraju. Nasi pracownicy wizytowali gminy dotknięte żywiołem: Goczałkowice-Zdrój, Czechowice-Dziedzice, okolice Sandomierza oraz Płocka."

Dlaczego o tym piszę?
- bo jest to najłatwiejsza forma pomocy,
- bo nie wychodząc z domu wspieramy potrzebujących
- bo PAH ma ogromne doświadczenie i zaufanie społeczne
- bo zostanie kupione to, co jest najbardziej potrzebne

"PAH rozpoczęła swoje działania od współpracy ze Sztabem Kryzysowym w Płocku. Zgłosił on pilne zapotrzebowanie na rzeczy niezbędne do zapewnienia opieki nad powodzianami, którzy utracili swoje domy. Są to artykuły umożliwiające pobyt w ośrodkach opieki społecznej. PAH wyasygnowała fundusze z 1% na zakup 500 sztuk śpiworów, 300 sztuk koców i 200 materacy, które zostaną przekazane Miejsko-Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Gąbinie, a także Urzędowi Gminy w Słubicach.

W ramach tych samych funduszy PAH zakupiła środki czystości (wiadra, rękawice, worki na śmieci, detergenty, szczotki) oraz środki dezynfekujące i przekazała je Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Czechowicach-Dziedzicach.
Środki zebrane w ramach akcji www.podarnik.gazeta.pl oraz zbiórki publicznej zostaną wykorzystane do długofalowych działań mających na celu odbudowę zniszczeń wywołanych przez powódź. "

A ci, którzy zechcą wspierać zwierzęta mogą zrobić to poprzez aukcję allegro Fundacji "Zwierzę nie jest Rzeczą"

Kolejny post będzie o ... sadzeniu drzew - zapraszam :))

Wszystkim zaglądającym życzę super weekendu :))

Mama...

2010-05-26T09:53:00.000+02:00

Dzisiaj pojadę do Niej, usiądę na ławce pod brzozami i pomilczę.

Tak jest od 7 lat.

Ten post miał być o...

2010-05-23T11:25:00.002+02:00

zdjęcie pochodzi ze strony http://www.tvn24.pl/galerie.html

pięknym słońcu, cieple, śpiewających ptakach i cudnych, wiosennych kwiatach...

A będzie o tym, co mnie dzisiaj cieszy :))
Mam such dom.
Mogłam ugotować obiad.
Mam ubrania.
I jedzenie na jutro.
Jeszcze woda do nas nie dotarła i mam nadzieję, że wał wytrzyma. A jeśli nie - może nas nie zaleje.

zdjęcie Kingi - za tym wałem jest Wisła, ale już przecieka (1km od mojego domu)

Cieszę się zwykłym, pięknym dniem, ale cały czas myślę o tych, co już nie mają domów i nie mają dokąd wrócić. A co potem? Jak będą żyć? Czy zdążą odbudować się przed następną powodzią?
Już dzielę się tym, co mam - w Warszawie uruchomiono zbiórki darów, utworzono specjalne konta.

Każdy kto chce pomóc może wpłacić dowolną kwotę na konto nr 93 1160 2202 0000 0001 6233 5614 z dopiskiem "Powódź 2010". Pomóc można także przynosząc do siedzib PCK w całym kraju najpotrzebniejsze rzeczy.

W tej chwili najbardziej potrzebna pomoc to: środki czystości, środki dezynfekcyjne, wiadra, łopaty, rękawice gumowe, kalosze, peleryny, kurtki przeciwdeszczowe, ubrania robocze, koce, śpiwory, materace, miotły, ręczniki, pościel, worki na śmieci, pampersy, odżywki i środki pielęgnacyjne dla dzieci, żywność o przedłużonej trwałości (np. dżemy, konserwy, cukier, herbata), woda pitna niegazowana.

Wiem, że po 10 kwietnia każdy ma dośc nieszczęść i smutków.
Jednak od TEGO się nie ucieknie, no może na chwilę wyłączając telewizor czy radio, nie zaglądając do internetu, nie rozmawiając.
Powódź się nie zakończyła, a skutki będą dotykać nas WSZYSTKICH - czy tego chcemy, czy nie.

Dzisiejszy temat mało chwytliwy, ciężki - dlatego dziękuję każdej osobie, która zajrzała tu :))
Ja też lubię czytać rzeczy optymistyczne i radosne - zagladam na Wasze strony, zachwycam się, ale nie mogę pisać komentarzy. Jeszcze nie dziś.

Zabawa w "10"

2010-05-16T20:35:00.000+02:00

Jak większość z Was, ja też miałam problem z ustaleniem TEGO 10 zdjęcia. Jest to raczej "+/- 10" ;))
Wybrałam je pomimo tego, że sfotografowana sytuacja nie dotyczy mnie osobiście - jest zapisem pewnej wyjątkowej chwili...
8 października 2005 roku byliśmy na Wyspie Sobieszewskiej. Pojechalismy tam z przyjaciółmi, którzy chcieli obejrzeć, a zarazem pokazać nam działkę, nad zakupem której zastanawiali się. Aby roztoczyć nam zalety miejsca i otrzymać poparcie swojego wyboru zaprowadzili nas na spacer nad morze. To dosłownie kilka kroków do przejścia przez las i wydmy. Był piękny, ciepły dzień. Uwielbiam polskie morze - żadne inne TAK nie pachnie! Żaden piasek nie jest TAK wyjatkowy!
Po wejściu na plażę zobaczyliśmy ICH! Wspaniały pomysł na ślubną sesję :))
Ja odważyłam się zrobić im tylko jedno zdjęcie.

Zdjęcie nr 11

Zdjęcie nr 12

Za zaproszenie do zabawy dziękuję Icie i Kaprysi :))

PS. I chyba nikogo nie ździwi fakt, że my też mamy kawałek Wyspy dla siebie.

Mój słodki kwiatuszek...

2010-05-11T18:12:00.000+02:00

Bardzo rzadko jest t a k spokojny, częściej w domu, niż na spacerku, gdzie tyle się dzieje...
Pozdrawiam słonecznie wszystkie zaglądające TU osoby :))

Smutek...

2010-04-11T21:23:00.002+02:00

Cisza...

2010-04-10T12:14:00.002+02:00

Radosnych ...

2010-04-01T20:07:00.000+02:00

Radosnych chwil i słonecznych godzin,
dni wypełnionych miłością,
w Święta i również po ...
życzę Wam i Waszym Bliskim z głebi serca
Joanna

Bardzo żałuję, że tym razem nie mogłam wysłać każdej z Was kartek światecznych - spróbuję nadrobić to przy innych okazjach.

Po co zbieram kamyki, wstążki,

2010-03-20T20:05:00.000+01:00

słoiki, druciki?
Odpowiedź poniżej:

Jeszcze trochę 'towaru' zostało, więc przy okazji pokażę co skleciłam ;)

A inspiracją dla mnie była Królewna czyli Kasia, popatrzcie tylko: http://dlugadrogadodomu.wordpress.com/2010/02/03/17/

Zrób sobie wiosnę ;))

2010-03-15T19:59:00.000+01:00

Zaproś ptaszki do domu...

Do mnie przyleciał 'taki jeden' z ... Zakopanego!

Upiecz ciasto...

Próba nowego przepisu na sernik - nieudana - wyszedł 'plaskaty' , czego nie ujawniam na zdjęciu ;) Za to wiśnie przypominają o lecie...

Kup kwiaty...

I czekaj spokojnie zachwycając się ... bajkową zimą

Takie widoki będą dopiero za 9 miesięcy ;))

W ogródku u sąsiada zakwitł ... Podziękowania...

2010-03-04T20:33:00.000+01:00

... kotek ;))

Pięknie wygląda - kolorystycznie wpisał się w otoczenie.
A te cudne zielone oczy? Kameleon?

Już dawno miałam podziękować MariiPar mającej http://zielonykuferek.blogspot.com/ za wyróżnienia, którymi mnie obdarowała.

Maria prowadzi wyjątkowy blog - pełen inspiracji, ciepła, delikatności. Kolekcjonuje cudnej urody przedmioty, kocha zwierzęta i ludzi. Ma masę wielbicieli (do których zaliczam i siebie), ale jeśli jeszcze Jej nie znacie - nadrabiajcie stracony czas.

Zgodnie z zasadą powinnam przekazać otrzymane wyróżnienia kolejnym osobom.
To jest właśnie ten trudny moment, którego boję się, unikam, nie umiem się z tym zmierzyć...
Mam nadzieję, że Maria mi wybaczy brak wyraźnie wskazanych osób - wiele blogowych miejsc, w których bywam adoruję i uważam, za absolutnie doskonałe :))
Dziekuję Ci, MarioPar :)

Zielony...

2010-02-21T21:44:00.001+01:00

Popsuta klawiatura nie pozwoli mi na długie wywody, więc streszczę się.

Zielony jest kolorem uzupełniającym do brązów w mojej kuchni.
Czasami pojawia się w taki oto sposób:

Miłego i słonecznego tygdnia :)

Co dziś przekąsimy?

2010-02-14T16:04:00.001+01:00

Oczywiście ziarna słonecznika!

A jak nie będzie słonecznika - zjemy soczewicę. Nasi bracia nie pogardzą perstkami dyni, kukurydzą...

Już czekam!

My też!!!

Tupiemy stópkami o parapet, aby pospieszyć Asię ;)

To nasza podręczna stołówka

A to profesjonalna restauracja ;)

I obiecujemy Wam, że za każdy okruch jedzenia odwdzięczymy się wiosną.

A to już niedługo!

Zabawki z tamtych lat...

2010-02-05T21:43:00.001+01:00

Llooka wymyśliła świetną zabawę:))
Kiedy czytam opowieści o misiach, małpkach, lalkach od razu mam lepszy humor.
A jak wiele z tych zabawek przetrwało! To dopiero jest niezwykłe :))

Mój ukochany i chyba jedyny Miś.
Żadnej zabawki tak mocno nie kochałam, żadna nie liczyła się. Ale jednocześnie stało się coś, czego nie mogę zrozumieć - nie wiem, kiedy rozstałam się z nim? Nawet nie mam kogo zapytać się o to.
Podejrzewam, że oddalam go. I mam nadzieję, ze był równie mocno kochany

To zdjęcie całości - upozowana Mama z książką, a jakze by inaczej. Obie jestesmy w sukniach, a ja ... w butach! Na tapczanie! No coś podobnego...

Zwracam uwagę na kultowe radio (niestety Mama nie pozwoliła tacie go zachować ;)), a na nim lalka, którą mało co pamiętam. W końcu miałam co najwyzej 5 lat, a od tego czasu.... Powiedzmy, że dużo wody w Wiśle upłynęło.
Z tęsknoty za pluszakami pozwoliłam Młodemu zachować sporo jego zabawek, a co tam!

Mmmmmniam...

2010-01-31T10:31:00.001+01:00

Faworki... Uwielbiam je...Ale jednocześnie nie mogę zjeść za jednym razem dużej ilości.
To znak, iz organizm sam sie broni ;) Albo rozkłada sobie tę dawkę przyjemności.
Jednak, aby je przygotować trzeba mieć dużo czasu albo jeszcze parę rąk do pomocy. Najlepiej i jedno, i drugie ;))

Korzystam z tego przepisu - wycięty z gazety wiele lat temu przez moją Mamę, wklejony do Jej zeszytu.
Czy któraś z Was moze pamięta - w jakim czasopismie były Przepisy tygodnia. W "Kobiecie i Życiu"? Chyba nie...

Oto skladniki:
500g maki
5 żółtek
1 czubata łyżka miękkiego masła
2 paskie łyzki cukry
1łyżka spirytusu (może byc ocet)
kilka łyżek kwaśnej śmietany (moja była gęsta - dałam 5)
tłuszcz do smażenia
cukier puder do posypywania
Potrzebne będą:
głębokie naczynie do smażenia - mam specjalną, odziedziczoną po Mamie i uzywaną tylko do tego patelnię
patyczek, widelec do przewracania i wyjmowania
duza ilośc ręczników papierowych do osączania faworków z tłuszczu

Mąkę, cukier, maslo, jajka, spirytus - wymieszałam w misce, kiedy juz wszystko łączyło się dodawałam po łyżce śmietany - po 5. ciasto mialo juz zwartą i jednoczesnie elastyczną konsytencję - nie kleiło się do rąk, więc je wyjęłam na blat i gniotłam do zmęczenia.
Ale teraz następuje najważniejszy moment - trzeba z całych sil walić w 'pucek' ciasta, a kiedy rozpłaszczy się od uderzeń, złożyć je na pół i znowu pastwić się. I tak kilka, kilkanaście razy
Ja to robię z zegarkiem w ręku przez 10 minut. Wtedy efekt jest murowany - po przekrojeniu widać pęcherzyki powietrza tak, jak na poniższym zdjęciu:

Ciasto podzieliłam na pięć kawałków, jeden do wałkowania - reszta odłozona do woreczka foliowego, aby nie wyschła.

I znowu cięzka praca. Bo jeśli zabraknie Wam sił i cierpliwości przy wałkowaniu - placek będzie za gruby, tak jak ten niżej:

to faworki wyjdą grube:

Po pierwszym, nieudanym - przyłozyłam sie bardziej :)

Placek jest cienki - prześwitują przez niego kropeczki blatu

I efekt końcowy :)

Baaaardzo zadawalający!

Bo nieskromnie przyznam, ze tak kruchych i cienkich faworków jeszcze nigdy nie jadłam

Ladynia cz.II

2010-01-26T20:22:00.000+01:00

Co robią mieszkańcy San Cassiano, poza radością życia w tak pięknym miejscu?

Swoimi zainteresowaniami (i nie tylko) chętnie dzielą się

dłubią w drewnie

tworzą zasłony

wietrzą poduszki

zbieraja drewno

sprzątają

wypoczywają

I przede wszystkim - czekają na listonosza :))

Byłam w Ladynii cz.I

2010-01-25T21:11:00.000+01:00

Pierwszego dnia pobytu, kupując chleb w małym sklepiku San Cassiano usłyszałam dziwnie brzmiący język - usiłowałam przypomnieć sobie albo chociaz skojarzyć do jakiego znanego mi ze słyszenia jest podobny. Słoweński???
Odwróciłam głowę, aby spojrzeć na rozmawiające kobiety - brak stroju narciarskiego wskazywał, że są 'tutejsze' ;))
Ale dlaczego nie mówią po włosku lub niemiecku?
Od razu przy śniadaniu podzieliłam się swoim odkryciem z przyjaciółmi, a że jeden z nich pasjonuje się historią - oświecił mnie: jesteśmy na terenie Ladynii!
Człowiek uczy się całe życie...

A oto, co można wyczytać na stronie http://www.museumladin.it/news/news_pl.htm
"W samym sercu Dolomitów mieszkają Ladyni, przeszło 30-tysięczna grupa ludzi których tożsamość jest określona dwoma ważnymi elementami: specyficznym językiem retoromańskim (wywodzącym się z łaciny pospolitej) oraz majestatycznym krajobrazem górskim tego pasma Alp.
Język ladyński, najstarszy wśród języków używanych w regionie, przetrwał dzięki naturalnej izolacji wysokogórskich dolin i nie został wyparty mimo naporu przytłaczających go stref kulturowych i językowych włoskiej i niemieckiej.

Gdzie leży Ladynia? Na próżno by szukać w atlasach i słownikach nazwy Ladynia. Ale dotyczy ona pięciu dolin w sercu Dolomitów gdzie nadal mówi się po ladyńsku: Gadertal (Val Badia), Gröden (Val Gardena), Val di Fassa, Livinallongo i Ampezzo.
W każdej z dolin jest używany inny dialekt tego języka, także poszczególne kultury odznaczają się odrębnym charakterem. Granice językowe zawsze były płynne i nadal się przemieszczają pod wpływem zmieniających się warunków życia.
Przełęcze alpejskie i granice administracyjne rozdzielają te doliny, które rozchodzą się promieniście wokół wielkiego masywu górskiego Sella. Mieszkańcy dolin utrzymują kontakty z miastami i terytoriami, które leżą poza obrębem kulturowym Ladynii: Gröden znajduje się w orbicie Bozen (Bolzano), Gadertal – Bruneck (Brunico), w Val di Fassa przeważają wpływy Trydentu a w Ampezzo i Livinallongo – Belluno i Wenecji. "
Dodam, ze ladyński jest językiem urzędowym

Dzisiaj pokazałam 'swoją kolekcję' kapliczek.

Jutro coś bardziej oryginalnego ;)

Nowi znajomi...

2010-01-24T23:28:00.000+01:00

A może raczej nieznajomi?
Bo przecież ja o nich nic nie wiem, a starałam się - były głaski, czochrania, gwizdanie, cmokanie

Koty okazywały raczej obojetność

Ale ten Benio ogromnie ucieszył się z mojego zainteresowania, jednak kiedy po kilku minutach pieszczochów chciałam odejść - był zły i niepocieszony

Tego smutnego słodziaka najchętniej zabrałabym ze sobą

Jednak co powiedziałby Bankiś?

Inspiracja czy ...

2010-01-20T13:00:00.000+01:00

kicz?

Zdjecie wystawy zostało zrobione w bardzo przereklamowanym, jak dla mnie 'kurorcie', ktorego nazwy nawet nie będe wymieniać, bo nie warto.
Wpadłam tam na chwilę, było szaro, ponuro. Pusty 'deptak', przy którym usadowiły się największe zachodnie marki odzieżowe był zapełniony starszymi paniami obnoszącymi futra. Prawdziwe!!!
I nagle ON przyciągnął mój wzrok...
Czy jest wygodny, piękny - sprawa dyskusyjna, ale za to ile serca w niego włożono ;))
Mam na myśli fotel, chociaż but pewnie też kogoś zachwyci :)

Przywiozłam słońce...

2010-01-20T00:23:00.000+01:00

Chociaż prognozy pogody ostrzegały, że tak będzie my mieliśmy malusieńką nadzieję na inne warunki podróżowania:

Po kilkunastu godzinach ślizgania się w śniegu i zadymce , zobaczyliśmy pierwszy pług

Dobrze, że drogowcy ustawiaja na zimę tyczki wyznaczające skraj drogi:

Teoretycznie mozna 80, praktycznie 40, a 50 to już max!

Nastepnego dnia po przyjeździe, słońce nas nie zawiodło

Dziś to już wszystko, ale wkrótce poznacie moich nowych znajomych, a także to ja spróbuję Was zainspirować :))

Dziekuję za sympatyczne wpisy i życzenia udanego wypoczynku, które spełniły się w 100%.

Nadrabiam zaległości domowe - sprzatanie, pranie i kolejne pakowanie - tym razem Młodego, który wyjeżdza na pół roku studiować za granicą. I jeśli kiedykolwiek (np. w 5 klasie szkoły podstawowej, lub pierwszej gimnazjum, lub przed maturą) zwątpicie w możliwości naukowe swojego dziecka, to pocieszam Was, że nie wszystko jeszcze jest stracone :)) Młody jest doskonałym przykładem na odnalezienie swojej drogi dopiero na studiach, a rezultaty są niesamowite!

Chwila przerwy...

2010-01-08T01:33:00.001+01:00

dla nabrania dystansu do pewnych spraw.
Czy odległość prawie 1500 km wystarczy? Mam nadzieję...
Pogoda na drogę nie zapowiada się dobrze i chociaż tę trasę będziemy przemierzać po raz 12(?), to za każdym razem odnajdujemy coś nowego.
Wyjazd na narty w moim przypadku jest pretekstem do spędzania miło czasu w fajnym towarzystwie starych znajomych.

Kiedy będziecie czytać ten post - będę w drodze, na aktualne zdjęcia trzeba troszkę poczekać,
a te poniżej są z marca 2008 roku - stąd ta zielona trawka!

To jeszcze Austria, bo ...
... we Włoszech zawsze świeci słońce!

Ciekawe, czy te koty nadal lubią tam się wygrzewać?

Czip czyli coś optymistycznego ...

2010-01-02T15:11:00.000+01:00

Mimo wszystko Banki lubi zimę

Wyszłam jak zawsze ze swoją Pańcią na spacerek. Jestem grzeczną Sunią, która pilnuje się, więc Pani nawet nie musi przypinać mi smyczy, bo idę tuż przy jej nodze.
Jest fajna pogoda - taka, jak lubię czyli zimno. Mam długie futerko, które dobrze mnie grzeje, biegam sobie po śniegu, podskakuję i jednocześnie nie spuszczam Pani z oczu.
Nagle huk! Tuż nad moją głową! Uciekam ile sił w moich czterech łapach... Znowu strzał! Pędzę i pędzę, aby dalej od tych okropności... Widzę błyski i kolejne walenie! Muszę sie gdzieś schować... Może pod samochó? Może na klatce schodowej? Lecę na oślep, bo ta strzelanina nie ustaje!
Nagle cisza - jak dobrze. Ale gdzie jest moja Pańcia? Rozglądam się, wącham swoim długim noskiem chodnik, krzaki, koła samochodów i nie poznaję.
Gdzie ja jestem? Nigdy tu nie byłam. Jacys ludzie patrza sie na mnie, inni cmokają - biegnę o nich i wesoło macham puszystym ogonem. Jednak ich nie znam, podbiegam do innych - teżz obcy.
Znowu huk! Pędem, uciekać!
Kręcę się koło dużego nieznanego sklepu majac nadzieję, że zaraz wyjdzie Pańcia. Czekam, czekam i nic. Spróbuję sama trafić, ale w którą stronę mam iść? Kolejne wybuch ognia! Już nie mam sił! Biegam pomiędzy samochodami - trąbią na mnie, ktoś krzyczy. Przecież ja wiem, że tak nie można ale to coś we mnie nie pozwala mi na uspokojenie się.
Nie wiem w jaki sposób znalazlam się pomiędzy małymi domami -tu jest cisza i spokój.
Kręcę się po parkingu, jakiś samochód zatrzymał się, żeby mnie nie potrącić.
Wysiadł z niego Pan - mmmm, ladnie pachnie i miło przemawia.
Może będzie wiedział gdzie mieszkam? Daję się pogłaskać, troszkę podskakuję i merdam ogonem - niech wie, ze jestem miła.
"A ty skąd sie tu wzięłaś? Gdzie twój Pan? Szukaj pana, szukaj"
Szukam. Szukam Pańci. Prosze mi pomóc.
"No co, zgubiłaś się?"
Skąd on wie, że jestem dziewczynką? Aaaaa, czuję to ... Pan ma psa! Pójdę za nim, jestem już zmeczona - biegałam caly dzień, a zrobiło się ciemno.
"Dokąd idziesz? Ze mną? Nie mogę cię wziąć, przykro mi..."
Oj fatycznie przykro, bo Pan robi baaardzo zmartwioną minę.
Wchodzi po schodach, ja za nim...
"Zostań. Nie możesz wejść"
Siadam posłusznie i uśmiecham sie najpiekniej, jak potrafię. Pan też uśmiecha się, ale tak smutno i kręci głową.
Dzwoni, słyszę wesołe szczekanie. Otwierają się drzwi, a Pan znika.
Siedzę, bo Pan kazał mi zostać. Położę się i odpocznę troszkę.
Za chwilę widzę nad sobą Panią, pachnącą tym samym psem, co Pan.
Pani jest ubrana w ciepłą kurtkę, wynosi miskę z wodą - mmmmm, ale chciało mi się pić.
Kiedy już wychłeptałam wszystko, pani zapięła mi smycz i poszłyśmy na spacerek.
Po drodze Pani pytała wielu, wielu osób, czy mnie poznają, czy wiedzą gdzie mieszkam.
Dłużej zatrzymałyśmy sie przy stoisku z balonami koło duzego sklepu. Sprzedawczyni też mnie nie znała, ale powiedziała, że widziała mnie tu kilka godzin temu samotnie biegającą.
Pani zmartwiła się bardzo. Popatrzyla na mnie i powiedziała: "Wracamy do domku".
Po drodze ktoś odpalił petardę, a ja rzuciłam sie do biegu! Pani zaskoczona prawie by się wywróciła, tak ciągnęłam zmycz! Uspokajała mnie potem, ale opanawać się to nie takie proste...
Weszłyśmy do mieszkania, usiadłam grzecznie w przedpokoju - nie pcham się. I co widzę? Coś małego, rudego z długim nosem i postawionym ogonkiem zmierza w moja stronę. Wyciągnął szyję, jak żyrafa - ale śmieszny - obwąchuje mnie i daje znak,ze mu się podobam - to w takim razie mogę wejść dalej.
Rozglądam się - jest Pan, jakaś starsza pani. I choinka! Taka, jak u mnie!
Wchodzę do kuchni, bo czuję pragnienie, a pani leci za mną i krzyczy "Nie! Nie!"
O co chodzi? Stoi miska z wodą i nie mogę napić się? Dopiero słysząc wrrrrr zrozumiałam ten atak przerażenia Pani. Mały jest zazdrosny o swoją zastawę.
'No dobrze, bez awantur' mruczę do niego i przemykam pod ścianą, aby zwalić się z nóg (a raczej łap), bo chcę odpocząć.
Kiedy leżę, pani nachyla się i głaszcze mnie po brzuszku. Miłe uczucie... Mały mruczy ze złości - zazdrości.
"Bankier, jak ci nie wstyd! Jesteś niegościnny!" - mówi Pan. "I co robimy?" - zwraca sie do Pani.
"Dzwoniłam juz po Eko-Patrol, przyjadą i sprawdzą czy Sunia ma wszczepiony czip, ale trzeba czekać kilka godzin"
Mam, mam! Oczywiście! A teraz chcę spać...
"A jak nie ma, to co?" - niepokoi się Pan.
"Będziemy szukać własciciela - zrobimy zdjęcie, rozkleimy ogłoszenia. No i umieścimy anons w internecie - Pani ma już gotowe rozwiązania. - Może jest głodna? Zabierz Bankisia, bo nie da jej spokoju, a ja ją nakarmię"
Mięsko pięknie pachnie, ale nie mam ochoty na nie. Wypijam z miski Małego wodę i kładę się przy fotelu babci. Zza okien słychać w oddali wystrzały, ale tu czuję się bezpiecznie - może nawet zasnę?
Miło u nich, kręcą się, nakrywają do stołu, włączyli cichą muzykę zerkając czy mi nie przeszkadza. Muzyka nie, ale ten... Bankier to i owszem! Kręci się, stroszy, piszczy...
No po prostu podrywa mnie! Chłopie, za mały jesteś! Daj mi spokój!
Państwo widząc końskie zaloty Małego, zamykaja go w innym pokoju, ale on robi taaaaaką awanturę, że nie da się wytrzymać.
Trochę odpoczęłam, kiedy poszedł na spacer. Wrócił jeszcze bardziej napalony...
Pani znalazła inne rozwiązanie - mnie zaprowadziła na górę do pokoju, a piszczącego Małego pozostawiła na dole. Nie może wejść do mnie, bo na schodach jest barierka.
Ucinam sobie krótką drzemkę u stóp Pani, ktora przegląda coś w komputerze. Co jakis czas otwieram oczy, strzygę uszami...
Dzwonek do drzwi! Mały szczeka, Pani zbiega na dół, a ja kręcę się czując znowu jakis niepokój...
Człowiek w ciemnym mundurze przyklada mi do karku i szyi pudełko, które w pewnym momencie piszczy...
Widząc radość Pani i Pana, też się cieszę.
Mundurowy zapina mi swoją smycz i wraz z Panią wychodzimy. Co się dzieje?
Pani mnie głaszcze mówiąc "Będzie dobrze, zaraz znajdziemy twój domek"
Zaraz, zaraz a tak długo to trwa... Dzwonią gdzieś i dzwonią... Denerwuję się bardzo, bo słychać fajerwerki i mam ochotę wejść pod samochód strażników.
Chyba za karę zamykają mnie w klatce w samochodzie, ale przynajmniej tu czuję się bardziej bezpieczna.
"Mamy adres, zaraz ją odwieziemy do właścicielki. Dziekujemy pani. A swoją drogą to bardzo ładny i grzeczny pies"
Hola, hola! Jestem dziewczyną!
"Szczęśliwego Nowego Roku" "Wszystkiego dobrego! Dobranoc" - słyszę i ... już odjeżdżamy.
Widzę jeszcze Panią - nie zdążyła zrobić mi zdjęcia! Szkoda...

Ta historia wydarzyła się na prawdę 31 stycznia ubiegłego roku.
Co czuła i myślała Sunia? Tego nie wie nikt...
Jedno jest pewne - CHIP pozwolił jej wrócić do domu.
Jeśli możecie coś zrobić dla swojego psa - zaczipujcie go.

W Warszawie w grudniu zakończyła się akcja bezpłatnego chipowania - powtarzana jest co roku, ale myślę, że nie jest to jakiś straszny koszt i warto wydać kilkanaście złotych.
Bankiś przy obroży ma również adresówkę z imieniem i moim telefonem - mam nadzieję, że jednak nikt nie będzie musiał z tego korzystać.

Błąkająca się kilka godzin Sunia była widziana przez wiele osób, nikt nie przygarnął jej, mimo, że ona przymilała się i 'prosiła' o pomoc. Wybrała nas - tak to sobie tłumaczę...
I żałuję, że nie mam jej zdjęcia...

W Nowym Roku...

2010-01-01T19:27:00.000+01:00

...bardzo dziękuję Wam za:
wpisy,
komentarze,
życzenia świateczne,
noworoczne,
PREZENTY !

Podtrzymywałyście mnie na duchu, a ja przez problemy z komputerem i nie tylko - milczałam, za co przepraszam...

Moje ostatnie nastroje oddaje wiersz ks.Twardowskiego

"Przyszła

Znowu przyszła do mnie samotność

choć myślałem że przycichła w niebie

Mówię do niej:- Co chcesz jeszcze, idiotko?

A ona:- Kocham ciebie"

Nie będę rozpisywać się - muszę oswoić pewną sytuację, w kórej jestem samotna i tylko ja mogę sobie pomóc.

Ten fragment wiersza Andrzeja Poniedzielskiego niech będzie przesłaniem dla Was na 2010 rok:

"Pilnujmy marzeń

żeby sen miał po co przyjść

Pilnujmy marzeń

Dusza z czegoś musi żyć"

Strażnicy pierniczków....

2009-12-17T00:43:00.000+01:00

Czyż nie są cudowni? Sympatyczni? Radośni?
Po krotkim pobycie u mnie pojechali wraz z częścią wypieków do cudownego domu. Ale na razie o tym szaaaa...

Pierniczki pieczone z przepisu Agutka :) Dziekuję Ci bardzo za inspirację :))

Ciasteczka są tak pyszne, że musiałam je chować przed sama sobą

Kiedy były robione zdjęcia marzyłam o śniegu za oknem, dziś już jest!

Piszę w telegraficznym skrócie na laptopie syna, mój komp padł absolutnie. Kiedy go odzyskam - nie wiem?

Będę do Was zaglądać, bo tyle się dzieje na Waszych blogach...

Pozdrawiam gorąco :)

Mikołaje i Anioły...

2009-12-04T14:46:00.000+01:00

..są na świecie!
I na pewno wszystkie przekonacie sie o tym, tak jak ja!
Miałam ogromne szczęście zostać obdarowana przez Ushii taką piękną zawieszką...

cudowną, ręcznie wykonaną kartką...

i przemiłymi życzeniami:

Dzięki stokrotne, Uleńko :))

A jakby tego szczęścia było mało, nadeszła paczka od Sary - tak, tak - od Tej, która powołała do życia Pchli Targ :)

Tworzy rzeczy, które podziwiałam na jej blogu http://pieknemiasto.blogspot.com/ , a teraz mam u siebie :))

Dostałam również obłędnie pachnącą i smaczną herbatkę, mmmmniam!

Jeśli dokładnie prześledzicie blog Sary zwróćcie uwagę na jej nieziemską - wręcz anielską suknię ślubną

Filiżanki zachęcają do napicia się kawy

Misternie wyszyte przykryweczki na słoiki

Dzięki, wielkie dzięki Anetko :))

A to nagroda jaką otrzymałam za rozwiązanie konkursu u Jagody. Przesyłka nadeszła już dawno i dopiero teraz doczekała się pokazania w wersji jesiennej

i światecznej

Jagódko, Saro, Ushii - bardzo, bardzo dziekuję za wielką radość z Waszych prezentów :)

Dla Was mam dzisiaj tylko te zimowe tulipany

Zaś wszystkim Miłym Osobom, które tu zaglądają życzę takich wspaniałych chwil, jakie mnie się przydarzyły.

Jest!

2009-11-27T09:42:00.001+01:00

I nie ukrywam, że dla mnie za mało ;))

Ale jakość i wielkość zdjęć domu Jagody jest ekstra, co w pewnych stopniu wynagradza niedosyt.

Jest coś jeszcze - przepis na wigilijne knysze!

Wracam przejrzeć cały numer...

Dzień Życzliwości...

2009-11-20T22:30:00.000+01:00

i Pozdrowień - 21 listopada

Powiedziała dla „Rzeczpospolitej”
Julia Hartwig poetka

"Wszyscy wiemy, że w społecznym i towarzyskim życiu w Polsce życzliwość odgrywa stosunkowo małą rolę. To bardzo bolesne, bo tam, gdzie nie ma życzliwości, przydałaby się przynajmniej uprzejmość, a widzę, że i ta jest w zaniku.
Tymczasem, jestem o tym głęboko przekonana, życzliwość jest bardzo piękną formą istnienia. Daje nam poczucie dużego komfortu wewnętrznego. Daje spokój. Jest stworzeniem wewnętrznej dyspozycji do tego, by ustosunkować się dobrze do ludzi, nawet jeśli wydaje nam się, że nie są tego warci. To jest to pozytywne nastawienie, o którym tyle teraz piszą rozmaite psychologiczne poradniki.
Jeśli ktoś nie chce powoływać się na uczucia, to powinien rozważyć, że po prostu opłaca się być życzliwym.
Ja bardzo często myślę, ile zawdzięczam ludziom, z którymi się w ciągu dnia zetknęłam. W sklepie, w urzędzie, na ulicy. Jesteśmy codziennie tak bardzo zależni od innych. Życzliwość we wzajemnych kontaktach pomaga. Może powinniśmy uczyć jej w szkołach? Lekcje pt. “Uprzejmość” podczas godzin wychowania lub religii.
Najlepiej jednak nastraja nas do świata nasze wewnętrzne ciepło. Trudno je przed ludźmi ukryć, ono z nas wypływa, nawet gdy się nie uśmiechamy. Zachęcam do życzliwości. Łatwiej z nią żyć. A życie jest bardzo trudne."

Kocham panią Julię za tę mądrość życiową.

...życzliwość jest bardzo piękną formą istnienia... Aż chce mi sie krzyczeć: TAK!

Jest mi z nią dobrze, cieszę się mogąc nią obdarowywać, ale też spodziewam się jej od innych, a z tym już różnie bywa... Oto pewna historia:

Wyjeżdżałam z podporządkowanej ulicy, musiałam przeciąć korek (nie miałam zamiaru wciskać się w niego, tylko przeskoczyć na drugą stronę drogi) - czekałam na zlitowanie 15 minut, aż w końcu wymyślilam sobie, że jak jeden samochód przesunie się, a ten za nim nie będzie stał na styk, to podjadę zamacham, uśmiechnę się i ktoś życzliwy zlituje się... Marzenia! Musiałam użyć siły, bo wdzięki starszej pani nie podziałały.

Ta siła sprawiła, że błotnikiem swojego samochodu pojechałam po nowej fieście.

Ups, nie jest dobrze - myślę, ale na to jest już za późno.

Ja i fiesta zjeżdżamy na bok, wyskakuję z samochodu - tamten kierowca też, oglądamy rysy i ...
"Gdyby wykazał się pan odrobiną życzliwosci i przepuścił mnie, to nie byłoby TEGO!"
Zwariowałam! Co ja plotę? Odbiło mi? Teraz poniekąd rozumiem, że po wypadku ktoś traci rozum i ucieka.
Ja właśnie straciłam głowę (bezrozumną), ale chcąc załagodzić wyskok nadaję "Oczywiście winę biorę na siebie i napiszę oświadczenie" (hahahha, ale jestem dowcipna)
Poszkodowany dalej nic nie mówi (czyli zatkało go z wrażenia)- przyglada się, wyciaga telefon (no tak, pewnie wezwie policję), potem jakieś papiery, wizytówki. Zaprasza mnie, abym wsiadła do jego samochodu, sprawdza moje ubezpieczenie, dowód i oznajmia, że samochód dostał kilka minut temu od dealera do testowania, bo jest dziennikarzem motoryzacyjnym (dopiero wtedy skojarzyłam twarz).
I dodaje: "Ma pani absolutna rację, mogłem panią przepuścić. Nie wiem dlaczego tego nie zrobiłem, przepraszam" Rozumiecie coś z tego? On chyba też był pod wpływem szoku powypadkowego.
Zostawił swoją wizytówkę i zabrał oświadczenie, ale po pewnym czasie okazało się, że nie zrobił z niego użytku: moje i jego rysy na lakierze wystarczyło wytrzeć szmatką.

Jednak nie da się ukryć, że to było w y m u s z e n i e życzliwości.

Pozdrawiam Was, jak zawsze serdecznie i gorąco :)
I z okazji dzisiejszego święta, życzę Wam duuuuużo szczerej i nie wymuszonej życzliwości.
Codziennie!

Nie bądźmy obojętni...

2009-11-06T01:33:00.001+01:00

Oczywiście dzięki Ori , której nie jest obojętny los żadnego stworzenia na świecie i idąc za przykładem Jagódki - zwracam Waszą uwagę...
Tu jest napisane, jak można pomóc

Niebiańska niebieskość...

2009-11-02T21:42:00.000+01:00

objawiająca się wszędzie jest niesamowita.
Ma jeden odcień bez względu na miejsce występowania:
morze

płachta, na której suszy się papryka

niebo

przystanek kolejki

lampa oświetlająca schody

ozdobnie wycięte markizy (?)

elementy domu

drzwi

zabudowy balkonów...

Zdjęcie dedykowane Ori

Jest takie miasteczko, o którym wspomniała Dag-eSza Sidi Bu Said -moim zdaniem stworzone 'pod turystów', bo każda wycieczka tam zagląda, a ponieważ jest fotogeniczne, to również i ja nie oparłam się jego urokowi.

Połączenie t e g o niebieskiego z białym daje wrażenie czystości.

Wrażenie, z daleka, ogólnie...

Szczegółowo jest już duuuuużo gorzej.

A najlepiej nie przyglądać się, tylko zachwycać, bo kiedyś było strasznie, a teraz nawet, nawet...

I nie dotyczy to tylko Sidi Bu Said, ale całej Tunezji.

Uwierzcie, bo pamiętam to :)

I zajrzyjcie na stronę Sarenzir - ona ma własnie t a k niebieski domek!

Praca...

2009-10-29T01:57:00.000+01:00

Wasze przesympatyczne komentarze pod poprzednim postem skłoniły mnie do pociagnięcia tematu Tunezji.
Lubię podglądać 'miejscowych' i prawdziwy klimat kraju, w którym jestem przez chwilę.
Dzisiaj zapraszam Was do portu na sardynki...

Przygotowuję się również do dłuższego opisu swojej podróży w tamten rejon, ale sprzed wielu, wielu lat. Był to mój pierwszy wyjazd zagraniczny i jedocześnie podróż przedślubna. Oj działo się wtedy, działo - oczekiwania na paszport, wizy, przydział 10$, przejazd Polskim Fiatem 125p przez Europę, Tunezję do ... Algierii.

Post powstaje powoli i dlatego proszę o cierpliwość.

Co przywiozłam ...

2009-10-22T01:30:00.001+02:00

... obrazy i dźwieki, wspomnienia, trochę muszli i kamieni ...
Porządkuję zdjęcia i myśli, próbuję odnaleźć się w tej dziwnej aurze i ogólnie w życiu.
Tyle się u Was wydarzyło! Z ogromną przyjemnością nadrabiam czytelnicze zaległości.
Dzisiaj tylko tyle:

Kiedy pierwszej nocy po powrocie z urlopu zasypiałam pod szeleszczącą pościelą, wtulona w ukochany jasiek - jasno uświadomiłam sobie dlaczego nie jestem globtroterką.

Każdy wyjazd to możliwość wybrania tylko kilku rzeczy, a ja najchętniej ciągnęłabym za soba cały dom. Dobrze, że chociaż przyjaciół mogę zabrać ze sobą.

Czytałam o dziewczynie, która w kilkumiesięczną podróż po Azji spakowała 9 kilogramowy plecak - moja torebka waży niewiele mniej...

Pewna niedziela ...

2009-09-29T23:11:00.000+02:00

Zgodnie z hasłem promocyjnym Warszawy ("Fall in love with Warsaw")

...zaczęliśmy od spacerku po naszej wsi - to też Warszawa

Potem inspekcja na budowie...

Obiad...

... z takim widokiem!

To w którym kierunku ruszamy?

Z góry lepiej widać...

Tylko czasami Krakowskie Przedmieście jest wolne od komunikacji...

Trasa WZ po remoncie ...

Lubię tego gościa ;))

Chciałabym mieć taki balkonik...

Z dołu...

To miejsce darzę szczególnym sentymentem - w kościele Św.Krzyża (tam spoczywa serce Chopina) braliśmy ślub w pierwszych tygodniach stanu wojennego, na ulicy stały czołgi, żołnierze przy koksownikach (był styczeń), a my mieliśmy specjalne przepustki, aby tu się dostać ...

Moim konikiem jest podpatrywanie życia miast.

Byłam ciekawa, jak wypadnie połączenie nowoczesnych form tzw. małej architektury z zabytkami. Te miejskie meble zaprojektowali mlodzi ludzie...

Spacer zakończony w ciekawym miejscu - tu był kultowy bar studencki Karaluch (domyslacie się skąd ta nazwa?). Teraz piekarnię-cukiernię prowadzi rodowity Francuz

Rzadko bywamy turystami we własnym mieście. Ja postanowiłam nadrabiać to przy każdej możliwej okazji.

Czy można zakochać się w Warszawie?

Tym pytaniem żegnam się z Wami na 2 tygodnie. Zmieniam kontynent i klimat, lecę za bocianami...

Będę tęsknić!

Raz, dwa, trzy i ...

2009-09-28T17:32:00.000+02:00

gotowe!

Jak na pierwszy raz i tak nie było najgorzej...

Mają popękaną skórkę, co widać na zdjęciu, ale nie czuć goryczy - wręcz są słodkie.

Nie wykorzystałam jeszcze wszystkich owoców - zrobię prawdopodobnie drugą porcję, a część zamrożę, bo marzą mi się jabłuszka na choince!

Z kilograma wychodzi 5 takich słoiczków i troszkę. Uważajcie, bo gotowe szybko znikają - mnie zostały te dwa.

Oto przepis ze strony http://adamczewscy.pl/

1 kg rajskich jabłuszek, 4 szklanki cukru.

1. Jabłuszka umyć nie usuwając ogonków, każde nakłuć kilkakrotnie igłą, dzięki czemu delikatna skórka nie popęka w czasie gotowania.

2. Zagotować 3 litry wody, wrzucić do niej jabłuszka i gotować 5 minut. Wyjąć delikatnie z wody przy pomocy łyżki cedzakowej.

3. Obgotowane jabłuszka włożyć do garnka, zalać zimną wodą i wsypać 1/3 całej porcji cukru. Pozostawić do następnego dnia.

4. Po dobie zagotować jabłka, a kiedy płyn zacznie wrzeć odstawić i dosypać kolejną 1/3 porcji cukru.

5. Trzeciego dnia dosypać pozostały cukier i znów całość zagotować.

6. Do przygotowanych słoików (wyparzonych i wypłukanych spirytusem lub wyprażonych w piekarniku) przełożyć gorącą konfiturę i szczelnie je zakręcić.Z tej porcji będą 4 ćwierćlitrowe słoiczki konfitury.

Moje uwagi:

- mimo nakłuwania - skórka popękała

- do drugiego gotowania dodałam goździki i korę cynamonu

Przetwory, Bieszczady i ...

2009-09-25T08:34:00.000+02:00

Bardzo dziękuję za serdeczny odzew na moje wezwanie o 'rajskie' pomysły.
Mam ogromną ochotę na zrobienie wianuszka, ale zdaję sobie sprawę ze swego antytalencia, a jeszcze na dokładkę naoglądałam się cudowności zrobionych przez Elisse, potem przez Asię z Green Canoe i ... nie wiem, czy odważę się.
Za to już wykorzystuję przepis ze strony http://adamczewscy.pl/ podrzuconej przez Ori, na szczęście gotowanie i pieczenie mi wychodzi.

Szczegóły i zdjęcia w osobnym poście, a dzisiaj drobna reprezentacja moich przetworów: ogórki o orientalnym smaku, ogórki 'musztardziaki', powidła śliwkowe, suszone pomidory w ziołowej zalewie.
Nie powiedziałam jeszcze ostatniego słowa...

Pokazuję też zdjęcia z Bieszczad, gdzie dwa tygodnie temu był Artur, mój syn z przyjaciółmi - Anią, Martą i Kacprem zwanym Jerzykiem.
Pomysł zrodził się na trzy dni przed wyjazdem - przewodnik jest, mapa jest, nocleg ... Ups, z tym gorzej...
Nie marzyłam nawet, że w Chacie Magoda będą miejsca, ale poprosiłam Jagodę o pomoc. Wspaniała dziewczyna wskazała mi Kasię z Przystanku Cisna - telefon, mail - załatwione! Pojechali, a ja sobie wyobrażałam, że TAM jestem - oglądałam galerię zdjęć Przystanku, czytałam o jego historii.
Jedyne co mnie zaniepokoiło, to kuchnia wegetariańska , a przecież Jerzyk m u s i jeść siedem razy dziennie mięsko. No cóż, jest dorosły (?), to poradzi sobie w końcu w Bieszczadach są sklepy i na pewno jest w nich kiełbaska...
Wrócili, a po drodze wpadli jeszcze na jeden dzień do Sandomierza. Zachwyceni gościnnością Kasi i jej męża Andrzeja, atmosferą pensjonatu i ... jedzeniem! Bieszczadami oczywiście też!
Wędrowali całymi dniami, czując niedosyt, bo tam tyle szlaków, tyle rzeczy do zobaczenia...

- A wiesz, że Kasia napisała książkę kucharską?

- Naprawdę? To super!

Wczoraj biegnę do ksiegarni po przewodnik na wyjazd urlopowy, a tam ...

Nie zaglądając nawet do środka kupiłam ją bez zastanowienia, bo słyszałam tyle westchnień do smakołyków podawanych w Cisnej. A w domu słyszę:

- Wiesz, że ja mogłem kupić ją u Kasi.

- Trąbo! Czemu tego nie zrobiłeś?

- ????

Młody jest, to mu wybaczam ...

Książka jest niesamowita - przede wszystkim ją obejrzałam - piękne zdjęcia domu, ludzi, zwierząt...Przyroda pokazana o każdej porze roku tak, jak ułożone sa rozdzialy.

Przepisy - wydają się być proste, ciekawe.

Jeden już wykorzystałam, to "Ogórki o orientalnym smaku" - zrobione wczoraj, więc wybaczcie, że nie podzielę się wrażeniami smakowymi

Gorąco namawiam Was do obejrzenia tej książki przy jakiejś okazji, ja szanując prawa autorskie nie zamieszczam przedruków i zdjęć.

Dziękuję Jagódce i Kasi , w imieniu swoim i młodych za pomoc

Rajskie jabłuszka czekają na swoją kolej, ale o tym przy innej okazji...

Poszukuję ...

2009-09-18T17:24:00.000+02:00

... przepisów i pomysłów na wykorzystanie rajskich jabłuszek.
Wiem, wiem ... Idę na łatwiznę, bo tak właściwie to powinnam usiąść i najzwyczajniej w świecie poguglować, prawda? Ale ja już jestem jedną nogą za progiem, bo korzystamy z pogody i jedziemy do Leśnego Domku, a tam nie mam nawet komputera, nie mówiąc o łączności...

Te piękne drzewka obsypane jabłuszkami znalazłam niedaleko domu, ich właściciel ucieszył się, że robię zdjęcia i pozwolił mi narwać, pozbierać.
Miałam ochotę od razu rzucić się do roboty, no ale co ja z nimi pocznę?
I wtedy pomyślałam o Was - na pewno znacie przepisy, jak zachować urodę tych maleństw, bo czy są jadalne?
Z pewnością tak, bo Banki w czasie robienia zdjęć juz jedno wsunął - krzywił się przy tym okrutnie (kwaśne?). Na szczęście jeszcze jedno się uchowało!

Zdjęcia robione starą cyfrówką, bo już nie mogę doczekać się powrotu aparatu z naprawy, a ten jak się okazało - działa!

Pozdrawiam Was gorąco - łapcie promyczki slońca i ładujcie swoje baterie ;))

Miłego odpoczynku.

Moja inspiracja... a nawet dwie!

2009-09-09T23:55:00.000+02:00

To wyróżnienie (stworzone przez Ushii ) otrzymałam od Alizee
Bardzo, bardzo dziekuję...

Tym razem chcę wskazać dwie osoby, które swoją postawą życiową inspirują mnie do realizacji marzeń, do robienia rzeczy, które wydają się być niewykonalne, do rozejrzenia się wokoło, do zmian ...
Są to: Ori i Jagoda

Dziękuję za inspirujące prace (Elisse,Yrsa, Anne, Alizee, Ushii, ), zdjęcia (Llooka, Globalistka, Ania z kronik Egipskich, Szewczykana), pomysły (13tka, Królewna, Sarenzir, Księżniczka w kaloszach), piękne posty (Paula, IzaO, Ita, Alewe, Iwjardim, Agutek, Aga, Sara, Ela -Enchocolat)

To ogromna przyjemność spotykać Was codziennie!

Poniżej fotki piesia zrobione kilka lat temu
Nadal czekam na aparat, zdążyłam nawet przeprosić tradycyjną lustrzankę - załadowałam do niej film - tylko 36 klatek! Teraz trzeba go wywołać, nagrać na płytkę i przerzucić do kompa...
Zapomniałam, że to może byc takie skomplikowane ;)

Wygląda na szczęśliwego...

Candy u Agutka

2009-09-02T15:51:00.001+02:00

Agutek urządza candy

Popatrzcie, co zrobiła swoimi łapkami

Jej pracę nazwałam "Serce z SERCA"

Goście...

2009-09-01T00:16:00.000+02:00

... w Leśnym Domku

Oba stworzonka bardzo pozyteczne, ale nie cieszące się wielką sympatią.

W Polsce żyje 21 gatunków nietoperzy (z czego 19 stale występuje w naszym kraju, a dwa pojawiły się przypadkowo). Wszystkie są owadożerne. Żyją nawet kilkanaście lat (rekord należy do pewnego podkowca małego, który przeżył 21 lat), podczas gdy gryzonie o porównywalnej z nietoperzami masie ciała żyją zaledwie około półtora roku.
Nietoperze są bardzo skutecznymi łowcami: w ciągu nocy zjadają owady o łącznej masie równej połowie masy ich ciała. Bardziej obrazowo to ujmując, jeden nietoperz potrafi zjeść w ciągu jednej tylko nocy 3000 komarów!
Podlegają ścisłej ochronie gatunkowej, a niektóre z nich zostały uznane za zagrożone wyginięciem czy wręcz są ginące i wymienione w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt

Chociaż, jak przyjrzeć się mordce gacka, to czyż nie jest miła?

... czego nie da się powiedzieć o tej damie

Ropucha szara jest powolna i ociężała, nie może wykonywać typowych dla żab skoków. Jej obronę przed zagrożeniem stanowi właśnie ubarwienie zlewające się z tłem (skóra posiada liczne komórki barwnikowe, które umożliwiają bardzo szybkie przystosowanie się barwy ciała do otoczenia, a zagrożona ropucha zazwyczaj nieruchomieje) oraz gruczoły jadowe. Skóra ropuchy musi być wilgotna – zapewniają to znajdujące się w brodawkach gruczoły produkujące śluz zabezpieczający ciało przed wysychaniem. Dzięki cienkiej, wilgotnej, dobrze ukrwionej skórze płazy mogą prowadzić przez nią część wymiany gazowej. Jest pod ochroną!

Info ze strony http://www.pkwe.pl/

Blog Day

2009-08-31T16:54:00.000+02:00

Dzięki Królewnie (dzieki Kasiu) z caffehaus dowiedziałam sie o NASZYM Święcie

"BlogDay został stworzony w wierze, że blogerzy powinni mieć jeden taki dzień kiedy będą mogli poznać innych blogerów z innych krajów i innych kręgów zainteresowań. Tego dnia blogerzy polecają swoim czytelnikom inne blogi.W założeniu każdy bloger ma polecić swoim gościom 5 nowych bblogów. Tym sposobem każdy bloger będzie mógł, wędrując po linkach, odkryć nowe, nieznane dotych czas blogi." za stroną: http://www.blogday.org/pl.htm

Moja '5'

http://chezlarsson.com/myblog/ - ona uwielbia porządek

http://theblogonthebookshelf.blogspot.com/ jak przechowywać książki - na 1001 sposobów!

http://zofia-mrzewinska.blog.onet.pl/ - wyjatkowa osoba, która pomaga ludziom i psom

http://www.copenhagencyclechic.com/ - piękne rowery i nie tylko

http://kronikiegipskie.blogspot.com/ Ania robi wyjątkowe zdjęcia, zajrzyjcie również do do jej albumu...

A jakie są Wasze?

WSZYSTKIGO NAJLEPSZEGO Z OKAZJI NASZEGO ŚWIĘTA !!!

Budapeszt...

2009-08-28T20:35:00.000+02:00

Nadal jeszcze jestem 'przed urlopem', aparat w serwisie, więc nie pozostało nic innego, jak przeglądanie zasobów archiwum.

Wybór padł na majowy Budapeszt - jak wieść rodzinna niesie to tam zostałam poczęta (przemilczę, że było to dobre sto lat temu) ! Na imię miałam mieć ... Ilona - calkiem ładnie...

Dla mnie to miasto kontrastów: piękna, reprezentacyjna ulica z całą masą żebraków, bezdomni rozkładajacy się wieczorami pod eleganckimi sklepami, przy przejściach dla pieszych. Miałam wrażenie, ze nikt nad tym zjawiskiem nie panuje, wszyscy są obojętni i przyzwyczaili sie ...

Wiosna zawitała tam wcześniej niż w Polsce - upajaliśmy się zapachem kwitnacych drzew.

To pierwsza w Europie zelektryfikowana linia metra (1896r.) - z pięknymi stalowymi podporami i cudnymi kafelkami

Tylko na tej linii jeżdzą te wagoniki

To miasto z ogromna ilością elementów secesji

Fajnie jeździ się takim starym tramwajem:

Miłe dla oka wystawy...

Trochę oryginalnych szyldów:

Dzisiaj na tym kończę, życząc Wam miłego wypoczynku - korzystajcie ze słońca i ostatnich dni wakacji !

Upadek...

2009-08-21T00:47:00.001+02:00

... aparatu spowodwał, że straciłam go na jakiś bliżej nieokreślony czas.
Oczywiście sam nie rzucił się na piach w lesie, tylko moje łapy go wypuściły! A miałam odrobinkę nadziei, że wszystko będzie ok, bo wysunął się obiektyw i ... tak pozostał.
Jakby tego było mało, wcześniej padła mi karta z masą nie przegranych zdjęć!

Dlatego będę sięgać do archiwum i wyciągac fotki, ktore miały tam pozostać na wiek wieków z różnych przyczyn (niepotrzebne skreślić):
* nikogo To nie zainteresuje
* zła jakość fotki
* beznadziejna kompozycja
* krzywe, koślawe, przekręcone
* nie nadaje się!
* nieaktualne
Oj, długo bym mogła...

Miałam całkiem udane ujęcia Leśnego Domku wewnątrz, oczywiście nadrobię to kiedyś.
Dzisiaj lampa z ulubionym przeze mnie abażurem, kupionym w jakiejś galerii z dodatkami do wnętrz.

To jest insiracja dla cudownych dziewczyn, które takie kwiatki stworzą w godzinę

Pod wpływem Waszych inspiracji zajęłam się szafką łazienkową - była brązowa, nabrała lekkiej przetartej bieli.

Mój mąż, a także ojciec dziwili się - dlaczego nie kupiłam od razu pomalowanej?

No co ja im będę tłumaczyć?

Przyznam, że w takim otoczeniu o wiele przyjemniej się pracuje.

Pozdrawiam Was serdecznie, życząc miłego, letniego weekendu.

...do konkursu...

2009-08-05T13:24:00.000+02:00

"To byłoby nie fair nie odpowiedzieć na Konkurs ogloszony przez Anne i Alewe" - pomyślałam, gdy przeczytałam ich posty o przedłużeniu terminu do 9 sierpnia.
Zachęcaja, podpowiadają, pokazują własne bukiety...
Miałam straszną ochotę na kompozycję z jarzębiną, ale dzisiaj na spacerku z Bankisiem zauważyłam, że ta która w zeszłym roku uginała się pod ciężarem owoców ma tylko kilka gron, a pozostałe drzewa chorują! Okropny to widok...
Po kilku krokach zatrzymaliśmy się obok ogródka Ani i jej breneńczyka Berniego - hałasowali oboje - ona kosiła trawę, a on obszczekiwał kosiarkę.
W chwili przerwy, do jakiej zmusiała ich nasza obecność - Ania ścięła kilka kwiatków, jakby domyślając się o co ja zaraz poproszę :)
Ten wydał mi się najfajniejszy do takiej wakacyjnej kompozycji

Korzystając z okazji bardzo gorąco dziękuję za wyróżnienie, jakie otrzymałam od:

violcio11
ushii
mady
ity
llooki

Moje ulubione strony odwiedzam codziennie, nawet kiedy nie pojawia się nowy post, to z przyjemnością czytam zamieszczone komentarze .
Dlatego wybaczcie, że nie wyróżnię tylko 10 blogów, ale wszystkie które są w moich zakładkach, bo w pełni zasługują na nagrodę.

Trochę staroci i prezenty od Anne

2009-07-30T23:12:00.000+02:00

Praktycznie nie mam pamiątek rodzinnych...
Czy jest mi z tego powodu źle? Nie.
Tak potoczył się los moich rodziców.
Mama bardzo wcześnie wyfrunęła z domu, a kiedy postanowiła pobrać się z tatą - babcia jej się wyrzekła! Możecie sobie to wyobrazić? Do wczesnej śmierci babci, ich relacje nie ulożyły się, ja urodziłam się kilka lat później... Po pewnym czasie dziadek ożenił się i pani Lucyna przejęła to, co zostało. Zresztą Mama nigdy nie zabiegała o to, wystarczyły jej stare fotografie, wspomnienia...
Dobrze pamiętam dom dziadków ze strony ojca - tam spędzałam wakacje. Dziadek - kolejarz był stolarzem amatorem, a na strychu miał profesjonalny stół i spod jego rąk wyszły piękne łóżka, stoły, kredensy. Nic z tego nie zostało - synowa cioci rozprowadziła wszystko bliżej nie ujawniając co, komu i za ile. W miejsce ręcznie robionych mebli pojawiły się paździerzowe. Na szczęście dziadkowie tego nie doczekali.
Oczywiście wspaniale byłoby mieć rodzinne starocie, znać ich historię i móc przekazać wnukom...
Od teściowej otrzymałam kilka drobiazgów z biżuterii i przyznam, że faktycznie są to rzeczy szczególne (pokażę przy innej okazji) - jednak i ona nie miała szczęścia do pamiątek rodzinnych, bo wszystko przepadlo w zawierusze wojennej.

Mam kilka przedmiotów. które wyniosłam z domu i bardzo je lubię...

Patera z kryształowym, cieniutkim kloszem i platerowaną podstawą.
Wiem, wiem - są takie na allegro i już każdy może tworzyć własne rodzinne zbiory

Komplet do sprzątania stołu - bardzo przydatny, bo nie trzeba wszystkiego zdejmować, aby pozbyć się w elegancki sposób okruszków z obrusa

Radełka: to ostre Mama żywała do odrysowywania form krawieckich, a szyła wszystko - od ubranek dla moich lalek, poprzez sukienki, kostiumy po płaszcze i sztuczne futro na mój ślub (był w lutym)

Ten model jest cały czas przeze mnie używany - faworki z przepisu Mamy są najlepsze na świecie

Sesja zdjęciowa robiona migiem, obiekty zwalone na podłogę, patera niedoczyszczona, ehhh...

Do następnej (a jest jeszcze kilka staroci), przygotuję się lepiej.

To teraz pochwalę się!

Od Anne otrzymalam takie cudowności!

Zrobione własnoręcznie!

Śliczna zakładeczka czeka, aby wskoczyć do nieczytanej jeszcze książki

Aaaaabsolutnie rewelacyjny woreczek z cieniutkiego płótna, wypełniony suszoną, pachnącą lawendą.

Anne, Kwiatuszku - bardzo, bardzo dziękuję :))

Mija czas ...

2009-07-22T10:28:00.000+02:00

Nie ma co ukrywać, rok blogowania zleciał błyskawicznie...

Być może spoglądanie na stare notki, oglądanie zdjęć i wspomnienia spowodowały, że popadłam w dziwny nastrój...

Jedno jest pewne - bez Was nie byłoby tego bloga!

Nie mam potrzeby pisać tylko dla siebie - to mogę robić w 'skrtytym pamiętniczku' (ale nie mam go), zresztą nie rozpisuję sie nadmiernie - raczej są to drobne komentarze do zamieszczonych zdjęć.

I dziś będzie równie krótko

D Z I Ę K U J Ę

za to, że:

jesteście

piszecie swoje blogi

inspirujecie

wspieracie

wzruszacie

rozśmieszacie do łez

...po prostu - za wszystko, co od Was otrzymuję - dziekuję.

Działkowo...

2009-07-13T21:15:00.000+02:00

Leśny Domek ma dwa wejścia - tu wita skromna kompozycja

Z drugiej strony podarowana piękna hortensja

W konewce za grosze usadził się i pachnie cząber górski

Pozostałe kwiatki dojechały na działkę w zeszłym tygodniu i nie zdążyły się jeszcze przyzwyczaić do nowego miejsca, a poza tym słońce ich nie rozpieszczało...

Dzik jest stałym mieszkańcem działki od wielu lat - prezent od dowcipnych przyjaciół - cieszyliśmy się, że nie obdarowali nas bocianem czy krasnalem.

Ci sami, 2 lata temu zjawili się tu ze ... szczeniaczkiem jamnika

Ptaszki przyleciały, ale już nikt nie pamięta skąd... Pająki chyba też je lubią, a ja pajęczynę w takim wydaniu toleruję.

Pracowita żabka całe dnie przytrzymuje drzwi...

Ten weekend był bardzo towarzyski - odwiedzili nas znajomi, mogliśmy posiedzieć przy grilu i najzwyczajnie w świecie cieszyć się "okolicznościami przyrody". Pogoda nawet dopisała - upału nie było, a deszcz też się wstrzymał. Za to komaryyyyyy! Atakowały bez ostrzeżenia - ratowaliśmy się spiralkami i świecami.

Podobno są jagody, ale nie było czasu nawet na sprawdzenie w okolicy. Grzyby zniknęły i to w cale nie za sprawą grzybiarzy, bo tych też nie ma.